ทวดข้าอยู่ในสงครามต้านญี่ปุ่น ข้าขนคลังแสงชาติจนเกลี้ยง

ตอนที่ 29 กองพันอิสระถูกถล่มยับ!

6 นาที· 1.5K คำ

วินาทีถัดมา บนเส้นทางภูเขาอันมืดมิดก็สาดแสงเพลิงวาบเป็นแนว

ปืนกลมือ MP38 ที่ผลิตโดยฮันส์หลายสิบกระบอกยิงพร้อมกัน กระสุนหนาแน่นกวาดเข้าใส่กองร้อยที่พักต่าง ๆ ทหารกรมอิสระส่วนใหญ่เพิ่งตื่นจากฝันร้าย ยังแต่งตัวไม่เรียบร้อยก็วิ่งกรูออกจากบ้านพักชั่วคราว ยังไม่ทันสร้างที่กำบังก็ถูกกระสุนล้มลงเป็นแถว

“ไอ้ญี่ปุ่นหมาตา ฟาดให้ตายไปเลย!”

ขงเจี๋ยมองทหารรอบกายล้มตายลงทีละคน เจ็บปวดจนหัวใจราวกับถูกมีดกรีด

แต่เขามองไม่เห็นว่าพวกญี่ปุ่นอยู่ตรงไหน ทำได้เพียงยิงสวนกลับไปตามแสงเพลิงตอนที่ศัตรูยิงออกมา ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป คงต้องเห็นกรมอิสระร่อยหรอจนหมดสิ้น

อีกอย่างที่เขาคิดไม่ตก ที่ตรงนั้นเป็นหน้าผาสูงชัน พวกญี่ปุ่นขึ้นมาได้ยังไง?

พลสื่อสารวิ่งหน้าตาโชกเลือดเข้ามาพร้อมรายงาน: “ผู้บังคับกองทหาร! ผิดปกติ! ศัตรูที่สู้กับเรา ไม่ใช่ทหารราบญี่ปุ่นทั่วไป!”

“บัดซบ!”

ขงเจี๋ยคว่ำกำปั้นลงบนที่กำบังอย่างโกรธจัด

เขาพอจะดูออก ทหารญี่ปุ่นกลุ่มนี้วิธีรบไม่เหมือนทหารญี่ปุ่นทั่วไปเลย

พวกมันไม่บุกเป็นกลุ่ม ไม่ดวลดาบปลายปืนตัวต่อตัว ทุกครั้งที่เปิดฉากยิง จะต้องมีทหารกองทัพที่ 8 ล้มลง ราวกับตอนกลางวันแจ้ง

พลังยิงของกรมอิสระอ่อนแออยู่แล้ว ปืนรุ่น 56 ครึ่ง ยี่สิบกระบอกไม่สามารถเปลี่ยนอะไรได้ ทหารเพิ่งโผล่ครึ่งตัวเตรียมโต้กลับ ก็ถูกกระสุนปืนเจาะหัว

“สั่งทีมปืนกลกดการยิงเข้าไป อย่าเสียดายกระสุน! หมวดทหารรักษาการณ์ตามข้าไป!” ขงเจี๋ยตะคอกเสียงแหบ ตาแดงก่ำ นำทัพอาศัยกำแพงดินโต้กลับด้วยตัวเอง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป