ทวดข้าอยู่ในสงครามต้านญี่ปุ่น ข้าขนคลังแสงชาติจนเกลี้ยง

ตอนที่ 23 ซากามาตะช็อก

6 นาที· 1.4K คำ

หลี่หยุนหลงหรี่ตาลง ทอดสายตามองภาพกองทัพทั้งขบวนที่ปรากฏชัดเต็มจอ

แถวหน้าสุดคือกลุ่มทหารหุ่นเชิดสวมเครื่องแบบสีเหลืองดิน แบกปืนไรเฟิลสารพัดชนิด

แต่ละคนก้มหน้าหงอย เดินไปสองสามก้าวก็ยิงกรูเกรียวใส่พงหญ้าริมทาง ราวกับหาเรื่องปลอบใจตัวเอง บ้างก็เหมือนลองดูว่ามีซุ่มโจมตีตรงไหนหรือไม่

“ท่านนายพล ด้านหน้าคือชางหยุนหลิ่งขอรับ”

“ทหารพลพรรค… ทหารพลพรรคไม่มียุ่งยาก!”

“กองทัพจักรวรรดิเกรียงไกร รุกเข้าไป พวกมันก็หนีกันหัวซุกหัวซุน!”

นายทหารหุ่นเชิดหน้าคมปากแหลมคนหนึ่ง วิ่งเล็กๆ ไปหานายสิบญี่ปุ่นคนหนึ่ง โค้งตัวก้มหัว ประจบประแจงอย่างยิ่ง

นายทหารญี่ปุ่นสีหน้าเรียบเฉย “อืม” ไปหนึ่งเสียง ไม่แม้แต่จะมองเขาแม้แต่สายตาเดียว

นายทหารหุ่นเชิดไม่ใส่ใจ โค้งคำนับอีกครั้ง หันไปตะโกนใส่ลูกน้องตัวเองว่า “ทำตัวสดใสหน่อย! บุกเบิกทางถวายกองทัพจักรวรรดิให้ดี มีรางวัล!”

พูดพลางก็ถีบลูกน้องหุ่นเชิดที่ทำอะไรช้าไปอีกหนึ่งที แล้วบ่นพึมพำวิ่งกลับไปหัวแถว

หลังกองทหารหุ่นเชิด ยังมีนายทหารญี่ปุ่นขี่ม้ากลุ่มหนึ่งรายล้อมอยู่

หนึ่งในนั้นอายุราวสี่สิบ ไว้หนวดจิ้มลิ้ม ข้างอานม้ามีดาบบังคับบัญชาแขวนอยู่ สีหน้าทะนงตัว ยกกล้องสองตาสำรวจรอบด้าน

ชายคนนี้คือพันเอกซากามาตะ ผู้บัญชาการกองพลซากามาตะ

ทหารญี่ปุ่นด้านหลังสวมเครื่องแบบทหารรุ่นโชวะที่ 5 หามปืนสามกระบอก แถวเป็นระเบียบ ก้าวเท้าพร้อมเพรียงกันรุกไปข้างหน้า สองปีกของขบวนคือหมู่ปืนกลเบาแบบคดและหมู่เครื่องยิงลูกระเบิด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป