สำนักเซียนทั้งหลายตกอยู่ท่ามกลางความวุ่นวายภายในอันน่าหวาดหวั่น
สำนักว่านฮวาเป็นถึงสำนักเซียนอันดับหนึ่งแห่งเก้าดินแดน แม้จะยังไม่เกิดความปั่นป่วน แต่เมล็ดพันธุ์แห่งความหวาดระแวงก็เริ่มผลิบานขึ้นท่ามกลางการต่อสู้ภายในของสำนักเซียนต่าง ๆ แล้ว
ทุกคนต่างระมัดระวังตัว พูดจาอย่างสุขุมยิ่งขึ้น กลัวเหลือเกินว่าหากพลาดพลั้งเพียงนิดจะถูกกล่าวหาว่าเป็นไส้ศึกของเผ่ามาร
บรรยากาศทั่วทั้งสำนักตึงเครียดอยู่บ้าง
มีเพียงเสิ่นเมี่ยวเสวี่ยที่ดูเหมือนจะค้นพบความลับบางอย่าง จึงตื่นเต้นจนแทบคลั่ง «นางต้องเป็นไส้ศึกที่เผ่ามารส่งมาแน่!»
ศิษย์น้องหญิงที่กำลังฝึกกระบี่อยู่ข้าง ๆ ขยับเข้ามาถาม «ใครเป็นไส้ศึกหรือ?»
เสิ่นเมี่ยวเสวี่ยลดเสียงลง «ต้องเป็นอวี๋ซิ่วแน่ พวกเจ้าไม่คิดว่านางประหลาดหรือ? ตอนนั้นทำลูกแก้วผลึกพังไปตั้งสิบลูก แม้แต่ประมุขสำนักคนก่อนลงมือตรวจด้วยตนเองก็ยังตรวจไม่พบรากวิญญาณของนาง ทั้งวันเอาแต่ลอยชาย เกี้ยวพาราสีบุรุษบ้างสตรีบ้าง พอมาคิดดูตอนนี้ นางจะมาบำเพ็ญเซียนที่ไหนกัน เห็นชัด ๆ ว่ามาสืบความลับของสำนักเรา»
ยิ่งคิด เสิ่นเมี่ยวเสวี่ยก็ยิ่งรู้สึกว่าเรื่องต้องเป็นเช่นนั้น
ยิ่งแน่ใจว่าอวี๋ซิ่วไม่ใช่คนดี และไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
ข่าวลือว่าอวี๋ซิ่วเป็นไส้ศึกแพร่สะพัดไปทั่วสำนักว่านฮวาอย่างรวดเร็ว ทั้งยังลือกันหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็เข้าหูเหล่าผู้อาวุโสหลายคน
แน่นอนว่าเหล่าผู้อาวุโสย่อมไม่จับกุมอวี๋ซิ่วเพียงเพราะข่าวลือไร้มูล
ทว่าข่าวลือกลับแพร่ไปไกลและมีรายละเอียดชวนให้เชื่อ จนพวกเขานั่งไม่ติด เพราะตอนนี้นางเป็นสาวใช้ของท่านอาจารย์ หากนางเป็นไส้ศึกจริง แล้วยังอยู่ข้างกายท่านอาจารย์ มิใช่ว่า...
«ศิษย์พี่ ไม่เช่นนั้นเรียกอวี๋ซิ่วกลับยอดเขาหลิงอวิ๋นดีหรือไม่?» เซียนหญิงว่างซู ประมุขหุบเขาไป่ฮวา เสนอแก่สวีฉางอิง ประมุขสำนัก