วงการบันเทิง: แต่งงานสายฟ้าแลบแล้ว ตัวตนลับของผมก็ปิดไม่มิด

ตอนที่ 20 นับว่าไอ้หนุ่มนี่ได้ควักกระเป๋าแล้ว

6 นาที· 1.5K คำ

“เฉินฝาน นายไหวหรือเปล่าเนี่ย”

“ใจเย็นน่า”

เฉินฝานเรียนศิลปะ โดยเฉพาะวิจิตรศิลป์ แล้วจะเลือกเรียนเครื่องดนตรีสักชิ้นก็ไม่เห็นแปลกตรงไหนนี่นา

เขาปรับสายกีตาร์อย่างรวดเร็ว ก่อนเสียงกีตาร์ใส ๆ จะดังขึ้น

“กาแฟริมฝั่งซ้ายของแม่น้ำแซน”

“ในมือฉันมีแก้วหนึ่ง ลิ้มรสความงามของเธอ”

“ริมฝีปากที่ทิ้งรอยจูบไว้~”

ดวงตาเผิงเจียซินเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย เธอมองเฉินฝานด้วยแววตาประหลาดใจ

เพราะใช้ได้เลยนี่นา?

ส่วนปฏิกิริยาของโจวเสวี่ยจิ้งตรงไปตรงมากว่ามาก

เดี๋ยวนะ นายเล่นเป็นจริง ๆ เหรอ?

เดี๋ยวนี้คนเขียนนิยายทำงานกันกว้างขวางขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย?

เฉินฝานยังคงเล่นต่อ

“เธอบอกว่าเธอจีบยากนิดหน่อย”

“อยากให้ฉันยอมแพ้เพราะรู้ว่ายาก”

“ของขวัญไม่ต้องเลือกชิ้นที่แพงที่สุด”

“แค่ใบไม้ร่วงจากถนนช็องเซลีเซ”

“โอ้ สร้างบรรยากาศนัดเดตสุดโรแมนติก”

“ไม่กลัวว่าจะทำทุกอย่างพัง”

“มีเธอ ก็เหมือนมีโลกทั้งใบ”

“...”

พอเพลงจบ โจวเสวี่ยจิ้งก็ยกมือปิดปาก

พระเจ้า นี่มันเพลงสารภาพรักชัด ๆ!

เพราะมาก เฉินฝานแต่งให้เผิงเจียซินเหรอ?

อ๊าก โดนป้อนอาหารหมาต่อหน้าต่อตา!

ชอบแล้ว ชอบเลย

เธอใช้ศอกสะกิดเอวเผิงเจียซิน

“คุณเผิง ฟังเพลงนี้จบแล้วรู้สึกยังไงบ้างคะ?”

แสงไฟในห้องส่วนตัวสลัวชวนให้ใจเต้น แสงสีขาวสายหนึ่งตกกระทบร่างเฉินฝาน ในเวลานี้ชายหนุ่มแผ่เสน่ห์ออกมาตั้งแต่หัวจรดเท้า

แสงไฟอันคลุมเครือยังช่วยกลบแก้มแดงระเรื่อของเผิงเจียซินด้วย

เธอไม่ได้ตอบคำถามของโจวเสวี่ยจิ้ง เพียงมองเฉินฝานอย่างอ่อนโยน

แม้ไม่อยากยอมรับ แต่ดูเหมือนเธอจะเริ่มรู้สึกดีกับผู้ชายคนนี้ขึ้นมานิดหน่อยแล้วจริง ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป