สีหน้าของเธออ่อนลง ลุกขึ้นเดินมานั่งบนตักจางชวง แล้วกลับไปทำท่าทางหวานชื่นราวกับคู่รักอีกครั้ง
“ที่นั่งเดบิวต์มี 5 ที่ นายพยายามให้เต็มที่ก็พอ ต่อให้สุดท้ายไม่ได้เดบิวต์ ขอแค่ผ่านการแสดงรอบที่ 4 ไปได้ งานโฆษณาที่ฉันไปแย่งมาให้นายสองสามงานก็จะเข้ามาแล้ว แถมยังได้ไปเป็นนักแสดงสมทบบทที่ 3 ในกองถ่ายซีรีส์ระดับ ระดับ S+ ของผู้กำกับคนนั้นอีก โอกาสมีตั้งเยอะ รอนายอยู่คนเดียว จะรีบไปทำไม”
คำรับรองของเธอทำให้จางชวงโล่งใจขึ้นมาก
ต่างก็ทำงานหาเงินในวงการบันเทิงเหมือนกัน สิ่งที่เขาต้องการคือโอกาสได้ออกหน้ากล้อง ไม่ใช่ความฝันจริงจังกับการเป็นไอดอลอะไรนั่น
คนโง่ที่มีความฝันจริง ๆ มีอยู่แค่ในจินตนาการเท่านั้น
“พี่หงมีศิลปินในสังกัดอีกตั้งหลายคน โอกาสพวกนี้ยกให้ผมได้หมดจริง ๆ เหรอครับ”
นิ้วมือของพี่หงที่ทาเล็บสีแดงสดไล้ไปตามแนวจากขมับถึงกรามของเขา ยิ่งมองก็ยิ่งพอใจ
เด็กหนุ่มวัยนี้น่ะ รู้ว่าหน้าตาตัวเองมีค่า แถมยังเต็มใจดูแลตัวเองและรู้จักแต่งตัว เป็นช่วงวัยที่น่าลิ้มลองที่สุดในชีวิตของคนเพศเดียวกับเธอ การมีตัวตนที่ทั้งเปี่ยมด้วยพลังชีวิตและมีจิตวิญญาณต่ำต้อยแบบนี้ ช่างเป็นสิ่งที่ตัดใจทิ้งได้ยากจริง ๆ
“นายเป็นอะไรสำหรับฉัน แล้วพวกเขาเป็นอะไร นายเองก็รู้อยู่แก่ใจไม่ใช่เหรอ”
ริมฝีปากแดงค่อย ๆ จูบลงมา
ระหว่างที่ทั้งคู่คลอเคลียกัน ดวงตาที่ปรือครึ่งหนึ่งมองเห็นใบหน้าใกล้แค่เอื้อมพลันคล้ายเปลี่ยนเป็นใบหน้าที่งดงามสะกดตายิ่งกว่าเดิม
ถ้าได้มีโอกาสร่วมรักกับเจ้าของใบหน้านั้นสักครั้ง ชีวิตที่เหลือก็คุ้มแล้ว
จางชวงไม่รู้ว่าผู้หญิงคิดอะไรอยู่ เขาเพียงใช้ทุกวิถีทางเอาใจผู้จัดการสาวในอ้อมแขน
แม้จะอายุมากแล้ว แต่รูปร่างยังคงมีส่วนเว้าส่วนโค้งเย้ายวนและมีเสน่ห์เหลือล้น