เอาชีวิตรอดทั้งชาติ: เริ่มต้นจากการสร้างเมือง

ตอนที่ 32 รูปปั้น

8 นาที· 1.9K คำ

“ชั้นที่ 2 น่าจะเป็นเขตปลูกพืชอาหารและผลไม้”

ชั้นแรกเป็นเขตที่อยู่อาศัย ชั้นที่ 2 เป็นเขตผลิตอาหาร ผลผลิตที่ได้จะถูกส่งไปเลี้ยงชั้นแรก

ไป๋อวี้เดินอยู่บนชั้นใต้ดินที่ 2 มองดูเรือนกระจกโดยรอบที่ถูกทำลายจนหมดสิ้น หาเรือนที่ยังพอสมบูรณ์สักหลังไม่ได้ ก็พอจะนึกภาพออกว่าตอนที่สิ่งกลายพันธุ์ปะทุขึ้นมา การสู้รบที่นี่โหดร้ายแค่ไหน

คุณค่าของชั้นที่ 2 ควรจะสูงกว่าชั้นแรกด้วยซ้ำ แต่กลับถูกทำลายย่อยยับยิ่งกว่า ไป๋อวี้ไม่เห็นของมีค่าเหลืออยู่แม้ชิ้นเดียว

แม้แต่พ่อของโทมัสที่อยู่ชั้นแรกยังมีเมล็ดพันธุ์หายากติดตัวบ้าง ที่นี่ก็น่าจะมีเหมือนกัน

น่าเสียดาย

หมดแล้วสิ้น!

“ออกค้นหาอย่างละเอียดก่อน เน้นหาพวกสิ่งกลายพันธุ์ที่อาจซ่อนอยู่ ถ้าเจอให้โจมตีทันที”

“ถ้าเจอต้นไม้ที่ยังมีชีวิต หรือของที่อาจเป็นเมล็ดพันธุ์ ให้เรียกฉันเป็นคนแรก”

กำลังคนมีมากพอ ไม่จำเป็นต้องลงมือเอง ส่งทหารรบ 500 นายกระจายออกไป อีกไม่นานก็จะค้นหาชั้นที่ 2 ได้ครบถ้วน

ไป๋อวี้ยืนอยู่ตรงปากทางเดิน เริ่มสร้าง[หอธนู]

ตอนนี้เขามีประสบการณ์มากมาย ต่อให้สร้าง[หอธนู]ระดับ 3 ถึง 10 หลังในครั้งเดียวก็ไม่รู้สึกเสียดายแม้แต่น้อย

กว่าจะมั่นใจว่าปลอดภัยจริง ๆ เขาถึงจะลงไปสำรวจชั้นที่ 2 อย่างลึกซึ้ง

เสียงทหารรบตรวจค้นดังก้องไปทั่วชั้นที่ 2 ทำให้ชั้นนี้ที่ตายไปไม่รู้กี่ปี กลับมีเสียงกิจกรรมเคลื่อนไหวขึ้นมาอีกครั้ง

ไป๋อวี้ไม่เห็น และไม่มีทางเห็น ในตอนที่ทหารรบกำลังตรวจค้นอยู่ ที่สุดปลายของชั้นที่ 2 บนกำแพงหิน มีกลีบดอกไม้ไร้สีหันเหไปมาเล็กน้อย เหมือนดวงตาจ้องมองทหารรบที่กำลังค้นหา และไป๋อวี้ที่ยืนอยู่ตรงปากทางเดิน

ทหารรบดินเหนียวตัวหนึ่งเดินผ่านข้างกลีบดอกไม้ไร้สีไป ก็ไม่ทันสังเกตเห็นสิ่งใด

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทหารรบที่แยกเป็นหน่วยเล็ก ๆ ทยอยกลับมา เส้นทางที่พวกเขาตรวจค้นไม่พบอันตรายใด ๆ และไม่พบพืชมีชีวิตหรือเมล็ดพันธุ์เลย

ไป๋อวี้แม้จะคาดเดาผลแบบนี้ไว้บ้าง แต่ความรู้สึกไม่ได้อะไรกลับมาเลยก็ยังทำให้เจ็บปวด คนพวกนี้จะไม่ทิ้งของดี ๆ ไว้ให้รุ่นหลังก่อนตายบ้างได้ยังไงกัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป