ไป๋อวี้ตั้งกายตรงนั่งสงบนิ่ง ราวกับกำลังยกมือขวาปฏิญาณตนอย่างเคร่งขรึมต่อคานมาส
"อาจารย์พูดมีเหตุผล การช่วยเหลือพี่น้องร่วมจักรวาลคือหน้าที่ที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้ ผู้รุกรานชั่วร้ายคือศัตรูร่วมกันของเรา ผมจะช่วยเหลือพวกคุณอย่างสุดความสามารถ"
"แต่ท่านก็เห็นแล้วว่าตอนนี้ผมมีพลังอ่อนแอ อาคารในเมืองก็มีน้อยนิด แม้แต่รูปปั้นที่มีพลังเพียงเสี้ยวเดียวของปีศาจราชันย์สายพันธุ์กลายพันธุ์ก็ยังสู้ไม่ได้ แล้วจะไปพูดถึงการช่วยผู้คนมากกว่านี้ได้อย่างไร?"
ไป๋อวี้มองชั้นสามที่ไม่มีความเสียหายแม้แต่น้อย แสร้งทำเป็นลำบากใจ
ผมสู้พวกมันไม่ได้ ตอนนี้ผมต้องพัฒนา ต้องได้รับทรัพยากรสนับสนุน!
คานมาสแข็งแกร่งมาก มีหน้าตาแบบลิลิธที่ดูบริสุทธิ์ราวกับแจกันดอกไม้ที่สวยงาม แต่สัญชาตญาณของไป๋อวี้บอกเขาว่า ความแข็งแกร่งของลิลิธนั้นลึกซึ้งเกินหยั่งถึงเช่นกัน เพราะจนถึงตอนนี้ ระบบก็ยังไม่ส่งข้อมูลแจ้งเตือนใดๆ ให้เขาเลย
สถานการณ์แบบนี้เพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก แม้แต่คานมาสยังมีข้อความขึ้นเป็นชุด '????' แต่ของลิลิธกลับไม่มีอะไรเลย
ไม่ใช่ว่าลิลิธอ่อนแอเกินไป แน่นอนว่าเป็นเพราะแข็งแกร่งเกินไปต่างหาก
ผู้แข็งแกร่งสองคนที่ประเมินพลังไม่ได้อยู่ตรงหน้า ไป๋อวี้ไม่กล้าสะบั้นเสียงเบา
"เจ้าเมืองเข้าใจความหมายของข้า ตอนนั้นรีบเร่งเกินไป เลยไม่ได้ขนเสบียงลงมามากนัก ส่วนที่ขนลงมาก็เสียหายไปบ้างจากภัยพิบัติกลายพันธุ์ ของที่เหลืออยู่ไม่มาก แต่จะมอบให้เจ้าเมืองทั้งหมด"
"เจ้าเมือง โปรดดูที่นี่"
สถานการณ์ราบรื่นเกินความคาดหมายของไป๋อวี้ เดิมทีคิดว่าคานมาสที่พูดจาไม่ค่อยมีสัจจะสักเท่าไรจะไม่ยอมมอบทรัพยากรชั้นสามให้ คงจะขัดขวางสารพัด แต่ผลปรากฏว่าไป๋อวี้เพิ่งเอ่ยถึงความยากลำบาก เขาก็จะมอบทรัพยากรทั้งหมดให้ไป๋อวี้แล้ว
อะไรปีศาจร้าย ปีศาจ เทพเจ้าโบราณ สารพัดสิ่งไร้สาระพวกนั้นยังห่างไกลจากไป๋อวี้เกินไป มีเพียงทรัพยากรเหล่านี้เท่านั้นที่เป็นของจริง
เอามือก่อน เพิ่มความแข็งแกร่งให้เมือง
เรื่องอื่น ค่อยว่ากันทีหลัง!
ถ้าไม่มีพลัง เขาก็แค่เศษฝุ่น
คานมาสดึงกล่องสมบัติออกมาจากกองอาวุธที่มุมหนึ่ง วางไว้ตรงหน้าไป๋อวี้แล้วเปิดออก ข้างในเต็มไปด้วยหนังสือ