หิมะแสนโปรยปรายลงมาอย่างช้า ๆ ทำให้อากาศทั้งเมืองเย็นสบาย
การได้สัมผัสความเย็นชื่นฉับพลันหลังอยู่ท่ามกลางพิษร้อนของทะเลทรายมานาน ไม่ว่าใครต่างก็ต้องยิ้มอย่างมีความสุขจากใจจริง
ทุกลมหายใจเหมือนได้กัดแตงโมแช่น้ำแข็งสักคำในฤดูร้อนที่ร้อนระอุ!!
แต่ผู้คนทั้งในและนอกเมืองไม่มีเวลามากมายให้สัมผัสความเย็นนี้ สิ่งที่มีอยู่คือการเตรียมพร้อมรบเต็มขั้น คมอาวุธทั้งประจัน
จำนวนผู้รับใช้ต่างเผ่าผู้เป็นเจ้าเมืองภายในเมืองเพิ่มขึ้นจาก 1500 เป็น 4000 คน กองทัพหลายเผ่าขยายถึง 4 ล้านนาย
ผู้รับใช้เจ้าเมืองที่มาร่วมในภายหลังล้วนมาเพราะเห็นข้อความในระบบสื่อสาร
พวกเขาไม่ได้มาเพียงลำพังตัวเอง แต่นำลูกน้องที่เก่งที่สุดทั้งหมดติดตัวมาด้วย
ไป๋อวี้อันตรายเกินไป
ตอนนี้มีโอกาสจะฆ่าไป๋อวี้ให้ตาย พวกเขาย่อมไม่ปล่อยผ่านอย่างแน่นอน
ยังมีเจ้าเมืองต่างเผ่าอีกบางส่วนที่ไม่ได้มาเอง แต่ส่งกำลังทหารจำนวนมากมาสนับสนุน
"คราวนี้มั่นคงแน่นอน ไป๋อวี้ต้องตายที่นี่"
"ใช่แล้ว ถ้าไม่ใช่เจ้าเมืองชิงที่ตะโกนเรียกไป๋อวี้ออกมาจากไอซินเกน เราก็ไม่มีทางฆ่าเขาได้อยู่ดี"
เหล่าผู้รับใช้เจ้าเมืองต่างเผ่ามองกองทัพทั้งในและนอกเมือง เต็มเปี่ยมด้วยความมั่นใจ
ไป๋อวี้ไม่มีเมืองเป็นหลักฐาน ที่บุกรุกโจมตีพวกเขาเองทำให้พลังอ่อนแรงลงกว่าครึ่ง
ตรงกันข้ามพวกเขายึดความได้เปรียบของเมือง มีเจ้าเมืองจำนวนมากออกคนออกกำลัง ไป๋อวี้จะเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเขาได้อย่างไร!
"มาแล้ว!!"
เสียงตะโกนดังดึงสายตาผู้รับใช้เจ้าเมืองทุกคน พวกเขารีบขึ้นไปบนกำแพงเมืองแล้วเหลียวมองไปยังขอบฟ้า
"คำราม"
เสียงคำรามมังกรกังวานก้องฟ้า ณ สุดสายตาฝูงมังกรดำมืดมหาศาลพร้อมลมหายใจมังกรสยองเหมือนคลื่นสยายภูผาพัดพลิกทั่วสนาม
กองทัพไอซินเกนยังไม่ทันมาถึง แต่พลังอำนาจมังกรอันโด่งดังกลับมาบีบคั้นหัวใจทุกคนก่อนแล้ว!!
ผู้รับใช้เจ้าเมือง 4000 คน นอกจากรายไม่กี่คนที่ยังรักษาความสงบได้ ที่เหลือล้วนตื่นตระหนกขวัญหนี
การเห็นข้อมูลของไป๋อวี้ผ่านระบบสื่อสาร กับการประสานร่างจริงเป็นคนละเรื่องกันสิ้นเชิง