"ขอพระคุณท่านเจ้าเมืองผู้ยิ่งใหญ่จารุงไว้ ท่านผู้นำครับ บอกหน่อยสิว่าเราจะไปยึดดินแดนของใคร ข้าร็อคขอเป็นคนแรกที่พุ่งเข้าชนแน่นอน!!"
คำสั่งรบยังไม่ทันถูกสั่ง ฝูงปีศาจก็รอไม่ไหวแล้ว
ไม่ว่าเป้าโจมตีจะเป็นใคร พวกมันก็จะบุกโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
ได้ผลงานการศึกมากที่สุด คว้าโควตาสิทธิพระราชทาน ก้าวขึ้นสวรรค์ในก้าวเดียว แล้วเดินหน้าตรงทั้งห้วงเหวนรก!!
โอกาสที่ปีศาจนับไม่ถ้วนแม้ขอทั้งชีวิตก็ไม่มีวันได้ กำลังตกอยู่บนหัวของพวกมันเอง ถ้าพวกมันไม่คลั่งแล้วใครจะคลั่ง?
ปีลั่วลั่วชี้นิ้วไปตามทิศทางของหอใหญ่
"ตรงนั้น คือดินแดนของนายท่านคนเก่าของข้า เป็นดินแดนอันอุดมสมบูรณ์ มีทรัพยากรที่พวกเราต้องการ!"
"ฆ่า ฆ่า ฆ่า!!"
........
ไป๋อวี้ได้รับรู้ทิศทางการบุกของปีลั่วลั่วจากปากเป็ดมั่วแล้ว
ก็ยิ้มแล้วส่ายหัว
ไม่นึกว่าปีลั่วลั่วจะเป็นคนจำฝังใจถึงขนาดนี้!!
พอได้พลังทันทีแรกก็รีบไปโจมตีนายท่านคนเก่าของตัวเองเลยนะ
.......รู้สึกแปลก ๆ แฮะ?
พูดตามนี้ ถ้าตอนนั้นปล่อยมันหลุดจากรอยประทับทาสจริง ๆ ประสบความสำเร็จเลื่อนขั้นเป็นปีศาจราชันย์ ด้วยการตัดสินใจที่ฉายออกมาตอนนี้ มันต้องลงมือกับไอซินเกนแน่ ๆ ใช่ไหม?
โชคดีที่จัดการเด็ดขาด ไม่ปล่อยให้มันหลุดจากการควบคุม
แผนการสร้างเทพแม้จะสำเร็จ แต่ผลพวงที่ตามมาก็ไม่เล็ก!
"นายท่าน ฉันจำได้ว่าเพื่อนรักของท่านน่ะ สร้างเมืองอยู่ในห้วงเหวนรกใช่ไหม?"
อายเวย์เออร์อดขำไว้ยากเย็น แอบกระซิบเตือน
"หลี่หรงหัว!"
ไป๋อวี้ตบหน้าผากตัวเองเบา ๆ นึกออกแล้วว่าอายเวย์เออร์หมายถึงใคร
ครั้งที่แล้วปล่อยให้มันหนีไป
ตามข่าวจากหยาฟานเอ่อร์ หลี่หรงหัวเข้าสู่ห้วงเหวนรกแล้วจริง ๆ และได้สร้างเมือง ขนาดยังไม่เล็กด้วย มีนายทัพแห่งห้วงเหวนรกระดับอาวุโสเป็นหลังหลัก เมืองเจริญรุ่งเรืองมาก
"น้องชายฉันคนนั้นเขาไม่ง่ายเลยนะ ต้องบอกเป็ดมั่วเสียหน่อย ถ้าเจอหลี่หรงหัว ให้มันจบเจ็บ ๆ จะได้ทรมานน้อยลง!"
"นายท่าน ท่านเป็นคนใจดีจริง ๆ เลย!"
"ฮ่าฮ่าฮ่า งั้นเหรอ?"
"แน่นอน นายท่านของฉันใจดีที่สุดในโลก!!"
........
เวลาไหลผ่านเร็วเหลือเกิน ตะกี้ยังเป็นบ่าย ตอนนี้ฟ้าก็มืดลงแล้ว