ปีลั่วลั่วฝ่าผ่านระยะสองกิโลเมตรไปแล้ว ห่างจากกำแพงเมืองไอซินเกนไม่ถึงสิบกิโลเมตร ระยะไกลเพียงเท่านี้สำหรับเขาใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที
ไม่มีมังกรยักษ์ตัวไหนกล้าขวางทางปีลั่วลั่ว ไม่ว่าจะเป็นเพลิงปีศาจห้วงลึกบนร่างของเขาหรือดาบยักษ์ลาวาในมือ ใครโดนต้องตาย!!
มังกรเจ็ดสีที่เพิ่งถูกปีลั่วลั่วเล่นเหมือนของเล่นเมื่อครู่นี้เอง ในสายพันธุ์มังกรขึ้นชื่อว่ามีพลังป้องกันทางกายภาพอันดับหนึ่ง
แต่เพียงเพราะถูกจับหางเล่นเหมือนของเล่น เพลิงปีศาจห้วงลึกก็เผาหางของมันไหม้เกรียม
มังกรเจ็ดสีจำต้องฟันหางตัวเองขาดเพื่อเอาชีวิตรอด ก่อนที่เพลิงปีศาจห้วงลึกจะเผาร่างจนหมดเกลี้ยง
แม้ร่างกายของมังกรเจ็ดสียังทานเพลิงปีศาจห้วงลึกไม่ไหว แล้วมังกรตัวอื่น ๆ จะทานได้อย่างไร!
ทันใดนั้น
ทะเลทรายใต้เท้าปีลั่วลั่วดูเหมือนมีชีวิต พลิกคลื่นม้วนตัวเข้าหาเขาราวกับกระแสน้ำท่วม ต้องการดึงร่างของเขาจมลงไป
แม่น้ำทรายดูดล้อมครืนคราม พุ่งชนะกลับทิศทางไกลจากไอซินเกนอย่างรุนแรง
ปีลั่วลั่วไม่ทันตั้งตัว ถูกแม่น้ำทรายกวาดพาไปหลายร้อยเมตรในพริบตา
“คำราม”
ปีลั่วลั่วโกรธเกรี้ยว ยกดาบยักษ์ลาวาในมือฟันลงบนแม่น้ำทรายใต้เท้าอย่างดุเดือด!
คมดาบยาวหลายร้อยเมตรพร้อมเพลิงปีศาจห้วงลึกสีม่วง ฟันลงกลางแม่น้ำทราย
ตูม ตูม ตูม!!
แม่น้ำทรายยาวหลายร้อยเมตรทั้งสายถูกฟันขาดเป็นสองท่อน เพลิงปีศาจห้วงลึกสีม่วงเกาะตัวบนทะเลทรายลุกไหม้ระอุ
เม็ดทรายถูกเผาจนหลอมเป็นแก้วยังไม่สิ้นสุด ไฟยังคงเผาต่อไป ราวกับจะเผาแม้แต่เม็ดทรายที่กลายเป็นแก้วให้สูญสิ้นจึงจะยอม!!
แม่น้ำทรายมิได้หยุดเพราะฟันหนึ่งดอกของปีลั่วลั่ว กลับรุนแรงขึ้นด้วยการขับเคลื่อนพลังเวท
ยกคลื่นทะเลทรายสูงร้อยเมตรฟาดลงบนตัวปีลั่วลั่วอย่างหนักหน่วง!!
“คำราม”
ปีลั่วลั่วคำรามใส่แม่น้ำทราย ราวกับตั้งคำถามว่าแม่น้ำทรายอยู่ระดับไหน กล้าเป็นศัตรูกับเขาได้อย่างไร
ดาบยักษ์ลาวาในมือฟันลงไม่รู้กี่สิบกี่ร้อยครั้งในชั่ววูบ คมดาบที่พร้อมเพลิงลาวาสีม่วงฟันคลื่นทะเลทรายแตกกระจายหมดสิ้น
“ตอนนี้เขาไม่มีสติสัมปชัญญะของตัวเอง ขยับไปทั้งหมดด้วยสัญชาตญาณของร่างกาย”