“ท่านเจ้าเมือง ขออภัยด้วย ต้นไม้มนุษย์ในวันปกติอารมณ์ดีอยู่หรอกครับ แต่ถ้าเราเผลอทำกิ่งก้านของพวกมันหัก อารมณ์ของพวกมันจะบูดทันที”
“ถ้ามันรู้ว่าคนทำคือผม มันต้องด่าผมอยู่ห้านาทีกว่าจะเลิก”
โม่ฉีอธิบายพฤติกรรมของตัวเองอย่างอึดอัด ไม่ใช่ว่าเขาตั้งใจกลับโทษให้ท่านเจ้าเมือง แต่เขากลัวต้นไม้มนุษย์เข้าไปจริง ๆ
เพิ่งมาได้แค่วันเดียว เขาถูกต้นไม้มนุษย์ตามไปด่าหน้าประตูมาหลายครั้งแล้ว
“คราวหน้าอย่ายิงใส่ต้นไม้ ต้นไม้พวกนี้ต่อต้นไม้มนุษย์เทียบเท่าลูก ๆ ของมัน นายฆ่าลูกของมัน มันจะใจดีใส่นายได้อย่างไร”
“เอาล่ะ รีบแนะนำปืนนี่ให้ฉันฟัง!”
ความจริงไป๋อวี้ได้ตรวจคุณสมบัติของปืนยาวธาตุสายฟ้ากระบอกนี้ผ่านระบบไปแล้ว
[ยังไม่มีชื่อ]
ระดับ: 10
คุณภาพ: ครึ่งสำเร็จ
พลังป้องกัน: 200 หน่วย
ระยะโจมตี: 150 เมตร
ความถี่โจมตี: 5 นาที/นัด
พลังโจมตี: 2400~~3000
ความต้องการพลัง: 20 หน่วย
อาชีพที่ใช้ได้: ไม่จำกัด
elementary: อาวุธที่ยังสร้างไม่เสร็จ!
ครึ่งสำเร็จ ระยะโจมตีเพียง 150 เมตร ความถี่โจมตีช้าจนน่าขนลุก
ใช้มันโจมตีศัตรู ศัตรูคงฝ่าจากระยะพันเมตรมาถึงตัวแล้ว คูลดาวน์ของนายยังไม่จบเสียอีก
พอพูดถึงอาวุธของตัวเอง ดวงตาโม่ฉีเป็นประกาย ชี้ไปที่อักขระเวทเล็ก ๆ ที่สลักอยู่บนตัวปืน
“ท่านเจ้าเมืองครับ พวกเราสลักวงเวทย์รวมพลังไว้บนตัวปืน แถมยังมีวงเวทย์อัดอีกด้วย”
“ไม่ต้องใส่กระสุน ไม่ต้องเสริมธาตุเพิ่ม มันดูดพลังธาตุจากอากาศได้เอง!”
“ขอแค่มีพลังธาตุอยู่ที่ไหน ปืนกระบอกนี้ก็เทียบเท่ามีกระสุนไม่รู้จบ!”
“ไอเดียดี สู้ต่อไป”
ไป๋อวี้ไม่เอ่ยถึงข้อเสียเรื่องระยะโจมตีสั้นกับเวลาดูดพลังนาน
คำอธิบายระบุชัดแล้วว่านี่คือของครึ่งสำเร็จ มีข้อเสียถึงจะถูกต้อง ถ้าไม่มีข้อเสียเลยก็ไม่ใช่ครึ่งสำเร็จ!!
ความคิดของโม่ฉีน่าชื่นชม ถ้าสร้างสำเร็จได้ อาวุธแบบนี้ย่อมใช้ได้ดีแน่
“ตอนนี้ฉันจะสั่งภารกิจใหม่ให้พวกนาย”
“ท่านเจ้าเมือง ขอคำสั่งด้วยครับ!”
“รีสตาร์ตแผนการสร้างเทพ!”
เสียงไป๋อวี้เพิ่งหลุดปาก ทั้งห้องทดลองเงียบกริบจนเสียงเข็มหล่นก็ได้ยิน นักวิจัยทุกคนเหลียวมองไป๋อวี้ด้วยสายตาไม่เชื่อสายตาตัวเอง