ภายใต้ผืนฟ้ายามราตรี เมืองที่อยู่ในสถานะกักขังดูเคร่งเครียดและอึดอัดยิ่งขึ้นใต้แสงสีฟ้าจาง ๆ ของโคมไฟถนน
บนกำแพงเมือง และภายในเมือง เงาลาดตระเวนของเหล่าต่างพันธุ์ปรากฏให้เห็นทุกหนแห่ง
หากสังเกตให้ดีจะพบว่าแม้แต่นอกเมืองในรัศมีร้อยลี้ ก็ยังมีดวงตาคู่แล้วคู่เล่าที่จ้องมองเข้าไปในความมืดไม่วางตา
บนท้องฟ้าก็มีเหล่าเซียนมนุษย์กางปีกบินวนอยู่เช่นกัน แหลมตาเฝ้าระวังทุกจุดที่น่าสงสัย!
แท่นส่งตัวเปล่งแสงสว่าง ร่างหนึ่งร่างเล่าเดินเข้าสู่คฤหาสน์เจ้าเมืองท่ามกลางการคุ้มกัน
"เจ้าพี่ฉี บอกให้มาแล้วก็นั่งเงียบได้ไง จะเล่นอะไรกันแน่?
ถ้าแค่อยากกินข้าวร่วมโต๊ะกันก่อนตาย ก็ขออภัย ไม่ขอร่วมงานด้วย!"
ภายในคฤหาสน์เจ้าเมืองมีคนไม่ถึงห้าสิบคน ไม่มีใครพูดอะไร บรรยากาศอึดอัดจึงถูกเจ้าเมืองคลุมผ้าคลุมดำหนึ่งคนทำลายทิ้ง
เจ้าเมืองที่ถูกเรียกว่าเจ้าพี่ฉี หลังมีปีกขาวสะอาดหนึ่งคู่ ภายใต้แสงไฟทำให้แววตาของเขาดูศักดิ์สิทธิ์และจริงจัง
เจ้าเมืองผู้รับใช้พันธุ์เซียนมนุษย์!
แววตากวาดผ่านเหล่าเจ้าเมืองในที่ประชุม แม้ไม่มีใครเห็นด้วยกับคำพูดของเจ้าเมืองคลุมผ้าคลุมดำ แต่ความรำคาญบนใบหน้าก็ปรากฏชัดโดยไม่พยายามปิดบัง
"รออีกนิด ยังมีอีกสองคนที่ยังไม่มา"
"ยังจะให้รออีก? รอมาครึ่งชั่วโมงแล้ว!
จะรอก็รอไป ฉันไม่รอแล้ว รอต่อไปมีดของไป๋อวี้ก็ฟันคอฉันเสียแล้ว!!"
เจ้าเมืองผู้รับใช้ต่างพันธุ์คลุมผ้าคลุมดำลุกขึ้นทั้งที่ตั้งใจจะเดินออกไปเสียแล้ว
ตอนนี้มันเวลาไหนกัน ไฟลามคิ้วแล้ว!
ไป๋อวี้นั่นเมื่อวานเดียวสังหารเจ้าเมืองผู้รับใช้ต่างพันธุ์ไปเกือบสามพันคน ฆ่ากันหัวขาดเกลื่อนกลาด ฆ่าจนคนใจหวั่นไหว
ที่เขารออยู่ครึ่งชั่วโมงก็ถือว่าให้หน้าเจ้าพี่ฉีแล้ว ต่อจากนี้เขาจะไม่ให้หน้าใครอีกแล้ว
ให้หน้าต่อไป ก็เท่ากับไม่ถือเอาชีวิตตัวเองเป็นเรื่องสำคัญ
เขาต้องรีบหนีไปก่อนที่ไป๋อวี้จะตามมาถึงหน้าเมืองของเขา!