มองหลินซินซินนังนั่นเดินจากไป เจียงหนิงก็นั่งยิ้มเป้าอยู่ในร้านยาเล็ก ๆ
“ไอ้เวรเอ๊ย คิดว่าฉันยังเป็นลูกเขยเข้าบ้านขี้แพ้คนเดิม ที่จะเอายังไงก็เอากันได้ง่าย ๆ รึไง?”
“ถุย!”
“ไปให้พ้น ๆ หน้าเถอะ!”
นึกถึงตอนที่หลินซินซินทำหน้ามุ่ย ๆ เขาก็รู้สึกสะใจมาก
แต่เฮ้ย!
จู่ ๆ เจียงหนิงก็นึกถึงเมียปลอมของตัวเองอย่างหลินชิงจู๋ขึ้นมา!
ไม่ใช่ว่าเขาแอบปลื้มความสวยของหลินชิงจู๋อะไรหรอกนะ สาเหตุแท้จริงก็คือผู้หญิงคนนั้นมีพลังวิญญาณที่เขาอยากได้อยู่บนตัวต่างหาก!
ถึงจะบอกว่า ตอนนี้เจียงหนิงไม่ต้องบำเพ็ญเพียรก็สามารถใช้ชีวิตได้อย่างสบาย ๆ ก็เถอะ!
แต่ถ้าไม่ได้พลังวิญญาณมาบำเพ็ญ เจียงหนิงก็รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง!
ก็เหมือนกับ บนตัวคุณควรจะมีเพชรที่มูลค่ามหาศาล แต่คุณกลับต้องถือมันไว้ในมือแบบก้อนหิน แบบนี้มันก็สิ้นเปลืองสุด ๆ ไง!
ไหนจะเรื่องยาบำรุงพลังและยาบำรุงร่างกายที่ตัวเองปรุงขึ้นมา ต้องอาศัยพลังวิญญาณหล่อเลี้ยงด้วย ถึงจะมีฤทธิ์ดีกว่าเดิม
พอคิดได้แบบนี้ เจียงหนิงก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่า ตัวเองควรกลับไปสักรอบจริง ๆ!
อย่างน้อย เขาต้องให้รู้ให้ได้ว่าทำไมหลินชิงจู๋ถึงมีพลังวิญญาณเกิดขึ้นบนตัว
เป็นเพราะร่างกาย?
หรือว่าเธอมีของวิเศษอะไรติดตัวอยู่?
“ช่างเถอะ ๆ! ใครจะไปรู้ว่าฉันเป็นคนใจดีแบบนี้ล่ะ กลับก็กลับ!”
“ยังไงตอนนี้ฉันก็ยังเป็นคนในครอบครัวเดียวกันกับพวกเธอ!”
พอตัดสินใจแบบนี้ เจียงหนิงก็เตรียมตัวจะกลับไปในวันรุ่งขึ้น