หลินฮุยชำเลืองมองลี่เรียลนกแห่งกาลเวลาหนึ่งครั้ง แล้วเอ่ยเรียบ ๆ
"อะไรนะ? คิดตามทันแล้วสินะ ตั้งใจจะยอมเป็นผู้รับใช้ของฉันอย่างว่าง่ายซักที?"
ได้ยินคำว่า "ผู้รับใช้" ดวงตาของลี่เรียลก็พลันลุกโชนด้วยความโกรธ
แต่พอนึกถึงราชินีแมลงที่อยู่ภายนอก มันก็กลืนความโกรธนั้นลงคออย่างฝืน ๆ "ไม่ต้องพูดเรื่องผู้รับใช้อีกแล้ว ได้ไหม?"
หลินฮุยถาม "อ๋อ? แล้วเจ้าอยากคุยเรื่องอะไรล่ะ?"
ลี่เรียลจ้องมองหลินฮุย น้ำเสียงร้อนรน "เอาไข่ของข้าคืนมา!"
หลินฮุยอดอายไม่ได้ "เจ้านกพังนี่ วนไปวนมาก็มีแต่ประโยคเดียวนี่นา?"
ลี่เรียลพูดต่อ
"ถ้าเจ้าคืนไข่ให้ข้า ข้า ลี่เรียล ขอสาบาน ณ ที่นี้ว่าจะเป็นพันธมิตรถาวรของเจ้า! และเมื่อออกจากที่นี่ไปได้ ข้าจะชดเชยให้เจ้าอย่างคุ้มค่า!"
"เจ้าเพิ่งเห็นมาเองนะ! ราชินีแมลงนั่นโหดเหี้ยมแค่ไหน! ต่อให้เวลาของวงกักความปลอดภัยนี้หมดลง พวกเราทุกตัวก็ต้องตาย!"
"ตอนนี้พวกเราติดอยู่ในกรงใบเดียวกัน เป็นตั๊กแตนผูกเชือกเส้นเดียวกันแล้ว! มีแต่การร่วมมือกันเท่านั้นที่เป็นทางรอดทางเดียว!"
สัตว์ยักษ์แห่งท้องฟ้าดารา โอเรียสที่อยู่ใกล้ ๆ เอ่ยรับเสียงทุ้ม
"ใช่แล้ว! เด็กมนุษย์! ข้า โอเรียส สัตว์ยักษ์แห่งท้องฟ้าดารา ก็ยินดีสาบาน ณ ที่นี้ว่าจะเป็นพันธมิตรของเจ้า!"
หลินฮุยมองอสูรยักษ์สองตัวที่ร้องรับร้องส่งกันอยู่ตรงหน้า แล้วส่ายหัวปฏิเสธทันควัน
"ฉันไม่เชื่อคำสาบานของพวกแกหรอก ความน่าเชื่อถือของอสูรพวกแก ในสายตาฉันมันติดลบ"