ไม่ใช่แค่ผู้เล่นมนุษย์ที่รอดชีวิตเท่านั้น เหล่าอสูรระดับสูงที่เข้าร่วมเกมภายในสมรภูมิแห่งจุดจบทุกตัว ต่างก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบดังก้องขึ้นพร้อมกันในหัว
[ติ๊ง! ยินดีด้วยที่สิ่งมีชีวิตได้รับสถานะ "ผู้เล่น" พวกเจ้าจะมีสิทธิ์เข้าร่วมเกมต่อไป อีกสิบนาที พวกเจ้าจะออกจากดินแดนม่านหมอกและถูกส่งไปยังแผนที่ที่สอดคล้องกันแบบสุ่ม]
[สิ่งมีชีวิตที่ไม่ได้รับสถานะ "ผู้เล่น" — กำจัด!]
วินาทีถัดมา
ฝ่ามือยักษ์นับร้อยนับพันที่ก่อตัวจากม่านหมอกระดับระเบิดตกลงมา!
"เปรี้ยง!"
ห่างจากนาฬิกายักษ์เฟืองแห่งโซนใต้ไปหลายสิบกิโลเมตร สิ่งมีชีวิตขั้น 9 ที่กำลังบินอยู่ถูกฝ่ามือม่านหมอกฟาดจนกลายเป็นหมอกเลือด
ไม่ใช่แค่มัน
บางตัวตกใจจนขาดสติ รื้อดินอย่างบ้าคลั่งเพื่อหลบลงใต้ดิน บางตัวเผดิมชีขอบเขตสัมบูรณ์ พยายามใช้ความเป็นเทพต่อกรกับกฎเกณฑ์
แต่ก็ไร้ผลใด ๆ ทั้งสิ้น
"เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!"
เสียงระเบิดต่อเนื่องดังขึ้นไปทั่วทุกมุมของสมรภูมิแห่งจุดจบ
เหล่าอสูรระดับสูงที่ลอบดูอยู่รอบนอกวงปลอดภัยของจูเก่อโม่ เจินห่าวหยุน และคนอื่น ๆ ถูกกำจัดทีละตัว ๆ ออกจากโลกนี้ไปจนหมดสิ้น แม้แต่วิญญาณก็ยังถูกบดขยี้จนแหลกลาญ
แน่นอน การลงทัณฑ์อันแสบสาตัวนี้ก็มีข้อยกเว้นเช่นกัน
รอน แลนซ์ และอเล็กเซีย สามผู้ยิ่งใหญ่แห่งฝูงแมลง รวมถึงเหล่านักรบฝูงแมลงที่เหลือรอดอย่างฉิบหาย ต่างมองภาพตรงหน้าอยู่อย่างเงียบงัน