เมืองเหล็กสัน
ศาสนจักร
ภายในโถงศักดิ์สิทธิ์สำหรับแขกผู้มีเกียรติ
บิชอปโดมินิกยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้พนักสูงที่สลักลาย ฉลององค์สีชาดห้อยรุงรังซ้อนกันเป็นชั้น
ศาสนาประจำชาติของจักรวรรดิมีกฎเหล็กข้อหนึ่ง ผู้ให้บวชทุกคนห้ามเป็นผู้ใช้พลังวิญญาณ
นี่คือกฎข้อแรกที่ "เจ้าแห่งทอริส" เขียนด้วยมือตัวเองเมื่อหนึ่งร้อยปีก่อน ในวันที่ก่อตั้งศาสนาประจำชาติ
ส่วนสำนักไต่สวนนั้น เดิมทีเป็นองค์กรอิสระที่ไม่อยู่ใต้ทั้งฝ่ายทหาร การปกครอง และศาสนจักร รับคำสั่งจากเจ้าแห่งทอริสเพียงผู้เดียว
แต่หลังจากที่เจ้าแห่งทอริส "ปิดประตูบำเพ็ญ" สำนักไต่สวนที่ไร้หัวหน้า ก็ถูกยกมารวมอยู่ใต้การกำกับของศาสนจักรชั่วคราว เพื่อถ่วงดุลอำนาจทางทหาร
บิชอปโดมินิกแก่เกินไปแล้ว อายุเก้าสิบกว่าปี ใบหน้าปกคลุมด้วยฝ้าสีน้ำตาลของคนชรา ริ้วรอยลึกกร่อน ดวงตาทั้งสองขุ่นมัว
ณ ขณะนี้ เมื่อได้ยินคำถามของวาเลเรียน บิชอปโดมินิกก็ควักสิ่งหนึ่งออกมาจากแขนฉลององค์สีชาดที่กว้างใหญ่
นั่นคือแหวนโลหะสีเขียวระยิบระยับ
"สิ่งนี้ลูเซียสให้ผมมา" โดมินิกกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "เขาบอกว่า ใช้สิ่งนี้... ติดต่อกับตระกูลจิตวิญญาณกลไกได้"
วาเลเรียนได้ฟังดังนั้น หางตาก็กระตุกแรง
เขาก้าวยาว ๆ เข้าไปข้างหน้า คว้าแหวนสีเขียวนั้นขึ้นมาในมือ ทันทีที่ปลายนิ้วแตะต้อง ความเย็นเจ็บกระดูกของโลหะก็แผ่ทั่วทั้งตัว
"อีกฝ่ายที่ทรยศนั่นยังพูดอะไรอีก?" วาเลเรียนถามต่อ "เขาไม่ได้บอกคุณหรือว่า ทำไมต้องทรยศจักรวรรดิ? จะชวนคุณเข้าร่วมก๊วน ย่อมต้องมีเหตุผลที่หนักพอจะหว่านล้อมคุณสินะ!"