"นายสมิธ!"
หลู่เกอยืดตัวโผล่ออกมาครึ่งตัว ตะโกนใส่สมิธที่อยู่หลังแนวกำบังอีกก้อนหนึ่งไม่ไกลนัก "พวกเราถูกซุ่มโจมตี!"
ขณะนี้ หากมองไปตรงหน้าของพวกเขา
จะเห็นหน่วยนักรบชั้นยอดของเผ่าจักรกลวิญญาณกำลังเดินเข้ามาหาพวกเขาอย่างไม่เกรงกลัวต่อความตาย
และด้านหน้าสุดของเหล่านักรบชั้นยอดนั้น กลับยืนตระหง่านอยู่เป็นองค์รักษ์ลอร์ดสูงสองเมตรที่ถือดาบเฟสอยู่ในมือ!
"ฉันรู้!"
นายสมิธสูดลมหายใจลึก
สายตาของเขาไม่ได้หยุดอยู่ที่องครักษ์ลอร์ดตรงหน้า แต่มองไปยังยอดตึกระฟ้าห่างออกไป 100 เมตร
ตรงนั้น นอกจากนักฆ่าจากเมื่อครู่แล้ว ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร ยังมีเงาอีกหนึ่งร่างที่สวมผ้าคลุมโลหะสีเทาเงินปรากฏขึ้นอีกด้วย
นักฆ่าเผ่าจักรกลวิญญาณหนึ่ง บวกกับช่างเทคนิคมิติอีกหนึ่ง!
หัวใจของนายสมิธร่วงลงไปอยู่ก้นบึ้ง
ถ้าเป็นแค่หน่วยองครักษ์ลอร์ดเท่านั้น ด้วยฝีมือของเขา มีความมั่นใจว่าพาคนหลุดออกมาได้
แต่ข้างบนนั้นยังยืนอยู่อีกสองผู้วิปราศระดับผู้บังคับกองร้อย!
โอกาสหนีรอดมีน้อยมาก!
ทว่า ตั้งแต่ก้าวเข้าสู่สมรภูมิในตอนนั้น เขาก็ไม่ได้เอาความเป็นความตายมาคิดถึงแล้ว!
"ฮือ......"
นายสมิธพ่นลมหายใจเก่าๆ ในอกออกจนหมด แววตากลับเด็ดเดี่ยวขึ้นมาทันที
เขาหันสายตากลับอย่างรวดเร็ว แล้วตะโกนกัดฟันใส่หลู่เกอและทหารอีกไม่กี่คนด้านหลังว่า "พวกน้อง เตรียมรับมือ!"