ในภาพฉายฮอโลแกรม
ชายชราผ้าคลุมสีแดงเอ่ยขึ้นช้า ๆ เสียงแหบพร่า
"ข้าได้ติดตั้ง"เครื่องรบกวนพลังจิต"ลงในแถวผงาดของวงแกะส่งมิติทั้งสามแห่งเรียบร้อยแล้ว......พวกเจ้า วางแผนจะลงมือเมื่อไร"
เงาฉายกลไกขนาดใหญ่หัวเราะอย่างแปลก ๆ ด้วยเสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ "ทำได้ดีนัก ลูเซียส! ยานรบจะลงประจันทันที"
ลูเซียสก้มหน้าเล็กน้อย เสียงยังคงเรียบเฉย "อย่าลืมสิ่งที่พวกเจ้าสัญญากับข้าไว้"
"วางใจเถอะ สิ่งที่สัญญากับพวกเจ้าไว้ถูกบันทึกไว้ในข้อตกลงแล้ว!"
ว่าแล้วก็มีเสียง"ซี๊ด"เบา ๆ เงาฉายสีเขียวขนาดใหญ่กระจายหายไปทันที
ในภาพ เหลือเพียงลูเซียสเพียงลำพัง
เขายืนนิ่งอยู่ท่ามกลางห้องโถงที่ว่างเปล่า จ้องมองสูญอากาศเบื้องหน้า ใบหน้าแก่ครู่ครำที่ขรุขระด้วยริ้วรอยกลับผุดขึ้นซึ่งอารมณ์ที่ซับซ้อนยิ่ง
มีความเวทนา มีความทรยศต่อสู้ในใจ แต่ท้ายที่สุด ทั้งหมดกลายเป็นเพียงเสียงถอนหายใจลึก ๆ หนึ่งครั้ง
และทันทีที่เสียงถอนหายใจนั้นดับลง
ลูเซียสทั้งร่างสั่นสะท้าน หันศีรษะพรวด จ้องตรงไปยังทิศของกล้อง!
"ใคร?!"
ภาพถูกตัดขาดฉับพลัน
หลินฮุยถอนสายตาจากแท็บเล็ตข้อมูล มองไปยังวาเลเรียนที่อยู่เคียงข้าง
ขณะนี้ดวงตาของวาเลเรียนแดงก่ำด้วยความโกรธสุดขีด ฟันคาบกรามกัด "ลูเซียส......ไม่เห็นจริงเลย ว่ามันคือเจ้า!!!"
"มาร์ค!!!" วาเลเรียนตะโกนลั่น
"ขอบคารณะ!" ประตูห้องบัญชาการถูกผลักอ้าออกทันที หัวหน้ากองร้อยมาร์ควิ่งเข้ามา