ทั้งเมืองแมนเฉิงเดือดพล่านอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงแห่งความสิ้นหวัง
เสียงระเบิดที่กึกก้องจนแทบแตกใน ความระทึกของอาคารถล่มทลาย และเสียงหวีดสูงความถี่อันเป็นเอกลักษณ์ของอาวุธเผ่าวิญญาณเครื่องจักร พุ่งเข้าแทรกซ้อนแก่โสตประสาทของทุกคนจากทุกทิศทุกทางอย่างบ้าคลั่ง
แมลงศักดิ์สิทธิ์ตัวแล้วตัวเล่ากำลังเดินย่องอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของอาคาร กลืนกินวิญญาณไปทีละดวง ก่อนจะใช้การส่งผ่านมิติกลับสู่ยานแม่ที่ลอยอยู่เหนือแนวดาวตก
ที่ซึ่งมันผ่านไป วิญญาณนับไม่ถ้วนถูกเก็บเกี่ยว
แต่ที่แปลกก็คือ แมลงศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ไม่เก็บวิญญาณของผู้ใช้พลังวิญญาณหรือผู้เล่นเลย แถมยังแสดงท่าทีรังเกียจอย่างชัดเจน
ในเวลาเดียวกัน
ภายใต้คำสั่งของคาหลุน
กองกำลังเสริมของกองรบกระดูกสันหลังเหล็กเริ่มถูกจัดระเบียบอย่างรวดเร็ว
หน่วยที่ได้รับคำสั่งมาช่วยเมืองแมนเฉิงคือ กองร้อยที่ 2 ถึง 6 ของกองรบกระดูกสันหลังเหล็ก
นอกจากกำลังพลทหารและแถวเครื่องเกราะแล้ว กองยานเกราะก็ถูกแบ่งเป็นห้ากองพันตีโฉบตามแต่ละกองร้อย เหมือนมีดปลายแหลมที่เตรียมดึงออกจากฝัก ชี้ตรงไปยังแนวป้องกันเขตตะวันออก
ในกองพันตีโฉบของกองร้อยที่ 2 รถบ้านขนาดมหึมาเลเวล 9 คันนั้นราวกับป้อมปราการเหล็กเคลื่อนที่ได้ จอดนิ่งอย่างมั่นคงอยู่ใจกลางแถวเครื่อง
ชั้นหนึ่ง ในห้องนักบิน
หลินฮุยถอนสายตาจากกลุ่มเมฆที่สูงหลายพันเมตร แล้วหลับตาลง ทดลองระดมจิตใจภายในกาย
ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลย
ความรู้สึกมันเหมือนจิตใจถูกแช่แข็ง ความชำนาญของเขาถูกล็อกตาย
"ดังที่คิดไว้......" หลินฮุยขมวดคิ้วเล็กน้อย "สมรภูมิแห่งนี้มีการทิ้งรูปปั้นสถิตย์เงียบลงแล้ว"