ลีเรียลส่ายหัวแล้วกล่าวว่า "เป็นไปไม่ได้! แต่ฉันพอจะชักชวนอูมูลอสกับพวกมันให้ไม่มาเป็นศัตรูกับนายได้!"
"ฉันไม่เชื่อนาย" หลินฮุยส่ายหนึ่งครั้ง แล้วหยิบกระดาษพันธะสัญญาออกมา "เว้นแต่… เราจะใช้กระดาษใบนี้ทำสัญญาเจ้า-ข้า!"
ลีเรียลชำเลืองมองกระดาษพันธะสัญญาใบนั้นหนึ่งครั้ง แล้วก็ขนพอกสะพัดขึ้นจนสุด
"ให้ฉันยอมนายเป็นเจ้างั้นเหรอ?! นายฝันไปไกล!!!"
มันช่างเป็นผู้ที่กำลังจะไต่ถึงขั้นกึ่งเทพ จะไปเป็นข้ารับใช้ของมนุษย์สักคนได้อย่างไรกัน?!
"ถ้างั้นไม่มีทางคุยกันแล้ว ก็ไม่มีวิธีอะไรล่ะมั้ง"
หลินฮุยไม่ใยดีเก็บกระดาษพันธะสัญญากลับไป แล้วกางมือทั้งสองออก พลางกอดไข่นกราตรีให้แน่นขึ้นโดยตั้งใจ:
"จริง ๆ แล้ว ฉันก็ไม่ลงคอจะส่งหลันน้อยของฉันไปอยู่กับใครเหมือนกันนะ ใช่ไหม หลันน้อย?"
เขาก้มลงมองไข่นกราตรีแล้วพูดอย่างลึกซึ้งว่า "วางใจนะ ฉันจะไม่ส่งเจ้าไปที่ไหนแน่นอน"
"ครับ ๆ! ท่านเจ้านายใจดีที่สุดเลย!" ไข่นกราตรีดีใจจนเอียงตัวขยับกอดหลินฮุยไปมา
เห็นภาพนี้ ลีเรียลโกรธจนทั้งร่างสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
"ดีนัก… ดีจริง ๆ!"
ลีเรียลจ้องหลินฮุยอย่างเยือกเย็นครั้งหนึ่ง แล้วพุ่งหันกายกลับ กระพือปีกอันยักษ์ใหญ่บินออกไปนอกวงกั้นความปลอดภัย
ถ้ายังอยู่ในวงนี้ต่อ มันกลัวว่าตัวเองจะห้ามใจไม่อยู่จริง ๆ แล้วฆ่าหลินฮุย!
ลีเรียลมองผ่านวงแสงโปร่งแสงแล้วพูดอย่างเย็นชา: