“นี่…… เป็นไปได้ยังไงกัน?!”
ควินตาโตจะหลุดโครงแล้ว
เขารู้สึกราวกับสะบั้นลงบนภูเขาเหล็กที่ไม่มีใครขยับได้!
อีกฟากฝั่ง
สมิธและพวกทหารเก่าต่างสูดลมเย็นแรง ๆ รู้สึกว่าโลกทัศน์ของตัวเองพังยับตรงหน้า
มือเปล่า…… รับไว้ได้?
ฉันฝันอยู่ใช่ไหม?!
นั่นมันหุ่นเกราะ! นั่นมันค้อนสงครามนี่น่า!!
“เจ๋งสุด ๆ! นี่แหละหัวหน้าทีม!!” ถังกั่วตื่นเต้นจนกรี๊ดลั่น แม้ร่างจะขยับไม่ได้ แต่ปากยังเป็นอิสระ
ส่วนหญิงผู้สวมฮู้ดนั้นตกตะลึงจนสุดซึ้ง
ผู้ชายคนนี้...... ชัด ๆ ว่าเป็นระดับ 6!
ทำไมถึงแสดงพลังที่บิดเบือนกฎธรรมชาติแบบนี้ได้ทุกครั้ง?
ทุกคนไม่มีทางเข้าใจได้
พวกเขาย่อมไม่รู้ว่าตอนนี้หลินฮุยอยู่ภายใต้บูสต์ของ[ภูตคาถา·แชร์พาหนะ]!
พลังป้องกันกายภาพ 150000 หน่วย!
ต้านทานเวทสยอง 116000 หน่วย!
หมัดเด็ดของควินเมื่อกี้ ไม่ต่างอะไรจากการทุบลงบนรถบ้านเลเวล 9 เลยแม้แต่นิด!
ไม่ต้องพูดถึงพลังโจมตีแค่ 6000 หน่วยของควิน แม้แต่ผู้ใช้พลังสายชีวิตระดับสูงผู้เชี่ยวชาญด้านพลัง—ผู้บัญชาการกองรบวาเลเรียนลงมาเอง แล้วสุดฤทธิ์สุดเดชปล่อยหมัดเต็มเหนี่ยว ก็ไม่มีทางทำให้หลินฮุยตอนนี้เสียขนแม้แต่เส้นเดียว!
กลางอากาศ ควินเห็นว่าหมัดสังหารของตัวเองแทบไม่ทำให้หนังคู่ต่อสู้ถลอกแม้แต่น้อย ความเย็นเยียบที่กดข่มไม่ได้พุ่งจากกระดูกสันหลังขึ้นจรดศีรษะทันที
“ปีศาจ!!”
เขารู้ทันทีว่าไม่สู้ไหว จึงปล่อยมือทั้งสอง ทิ้งค้อนสงครามไป