แม่และน้องชายทำเป็นมองไม่เห็นแขนที่หายไปของคุณพ่อ
คุณพ่อดื่มเหล้าแล้ว จ้องมองซูชิงอวี๋อย่างละโมบ ดวงตาเบิกกว้าง ลูกตาที่มีประกายแดงแทบจะถลนออกมา
"พ่อยังติด... แค่ก ๆ... หนี้ธนบัตรเงินตราใต้พิภพอยู่หนึ่งล้านหกแสน...
ลูกสาวมีสองมือ ขายได้สองแสน
ลูกชายมีสองเท้า ขายได้สามแสน
...แค่ก ๆ..."
ในกฎ เอ่ยถึงแต่แม่และแมวที่รักลูกสาว ไม่เคยเอ่ยถึงพ่อ
ซูชิงอวี๋ถามอย่างใจเย็นว่า "คุณพ่อไปติดหนี้มาได้ยังไง"
"นั่นมันเรื่องของผู้ใหญ่... แค่ก ๆ... บอกลูกแล้วลูกจะใช้หนี้ให้พ่อไหม"
"จะ"
ได้ยินดังนั้น จู่ ๆ คุณพ่อก็ลุกขึ้นยืน
ซูชิงอวี๋พบว่า คุณพ่อดูบวมพองใหญ่โตกว่าวันแรกที่เห็น
ทั่วร่างเต็มไปด้วยแรงกดดันบีบคั้น
ดวงตาสีแดงก่ำของคุณพ่อวาววับด้วยแสงแห่งความตื่นเต้น ลิ้นยาวแลบออกมา น้ำลายหยดลงบนหน้าอก ปนกับคราบน้ำมันสีเหลือง
"ถ้าลูกช่วยพ่อไม่ได้ พ่อก็จะลงโทษลูก
เด็กดีต้องไม่โกหก
ลูกสาว เพื่อครอบครัวนี้... แค่ก ๆ... พ่อคงต้องลำบากหน่อยแล้ว..."
ซูชิงอวี๋เอามือไพล่หลัง ทำท่าไร้เดียงสา "คุณพ่อขอบัญชีมาค่ะ เดี๋ยวหนูโอนเงินให้"
เดิมทีคุณพ่อจะกระชากแขนซูชิงอวี๋ข้างหนึ่งไปขายใช้หนี้
แต่เพราะซูชิงอวี๋ร้องขอ เขาจึงบอกเลขที่บัญชีธนาคารออกมา
ซูชิงอวี๋ถามว่า "ของธนาคารแห่งสวรรค์และปฐพีใช่ไหมคะ"
"ใช่... แค่ก ๆ... ลูกรู้จักธนาคารแห่งสวรรค์และปฐพีด้วย..."
ซูชิงอวี๋ใช้แอปของธนาคารแห่งสวรรค์และปฐพีในแท็บเล็ต โอนเงินหนึ่งล้านหกแสนเข้าบัญชีของคุณพ่อโดยตรง