กฎอลเวง ยินดีต้อนรับสู่บ้านแสนหวาน

ตอนที่ 11 บ้านแสนสุข 9

5 นาที· 1.2K คำ

ซูชิงอวี๋อยากกลับห้อง พ่อกลับก้มศีรษะ ชี้นิ้วใส่ซูชิงอวี๋พลางตะโกนลั่น: “ไอ้ลูกเนรคุณ รีบหาเหล้าให้ข้าเดี๋ยวนี้! ข้าจะเอาเหล้า... แกรก ๆ... เอาเหล้ามาให้ข้า!”

[พ่อทุ่มเทเพื่อบ้านหลังนี้มามาก อย่าปฏิเสธคำขอของพ่อ พ่อเครียดมาก หากจะปฏิเสธ ให้ไปออดอ้อนกับแม่]

ซูชิงอวี๋รู้ว่าปฏิเสธคำขอของพ่อไม่ได้

แต่แอลกอฮอล์จะทำให้มลทินของพ่อรุนแรงขึ้น

ซูชิงอวี๋อยากไปออดอ้อนแม่ แต่แม่กำลังทำความสะอาดในครัว ชามกระเบื้องตกแตกบนพื้น แม่ยืนเท้าเปล่าอยู่บนเศษแก้ว เลือดสดไหลนอง แต่เหมือนไม่รู้สึกเจ็บ

"แม่จ๋า—"

ซูชิงอวี๋เรียกแม่ แม่กลับไม่ได้ยิน

อดอ้อนไม่ได้

ขวดเหล้าถูกซ่อนไว้ใต้โซฟา

ห้องนั่งเล่นระเกะระกะ ซูชิงอวี๋ไม่อยากอยู่ต่ออีกสักอึดใจ

เธอจึงแสร้งหากระจัดกระจาย แล้วหยิบขวดที่เหลือเหล้าแค่หนึ่งในสามส่งให้พ่อจากใต้โซฟา

พ่อเงยหน้ากรอกลงคออึกใหญ่

ซูชิงอวี๋ทิ้งท้ายว่า "หนูกลับห้องแล้ว" แล้วเดินเข้าห้องไปโดยไม่หันกลับมา ล็อกประตูห้องนอน

เสียงขวดเหล้าแตกดังตามหลัง

พ่อหัวเราะแหลมอยู่ครู่หนึ่ง แล้วสบถอย่างฉุนเฉียว

"ไอ้ลูกเนรคุณสมควรตาย!"

"ข้าทุกวัน... แกรก ๆ... ทำงานแทบตายอยู่ข้างนอก! ก็เพื่อเจ้า! เจ้ากลับไม่อยากพบข้า!"

ในห้อง เสี่ยวเฮยจ้องซูชิงอวี๋ด้วยแววตาดำมืด เตือนว่า: "นายท่าน ท่านถูกมลทินระดับเบาแล้ว"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป