คราวนี้สวี่ชิงชานไม่ให้คนอื่นนำทีม แต่รีบมาที่เกิดเหตุด้วยตัวเอง
เมื่อมาถึง เขาก็เห็นตำรวจจราจรหนุ่มกำลังกดชายหนุ่มร่างผอมเอาไว้ ส่วนอีกฝ่ายนอนคว่ำหน้าแน่นิ่งอยู่กับพื้น เห็นได้ชัดว่ายอมแพ้แล้ว
“ฮือ...คุณลุง พ่อหนูถูกเขาฆ่าตายแล้ว พ่อหนู...” เสียงร้องไห้ปานใจจะขาดดังขึ้นริมถนน เด็กหญิงตัวน้อยน่ารักมีสีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและสิ้นหวัง ชวนให้รู้สึกสงสารจับใจ
“ใส่กุญแจมือ!”
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า สวี่ชิงชานก็สั่งตำรวจสองนายที่ตามมาให้รับช่วงงานจากสวี่หลินทันที ก่อนจะใส่กุญแจมือชายหนุ่มไพล่หลัง
“เหล่าเจ้า เกิดอะไรขึ้น?”
เขาตะโกนเรียกเจ้ากั๋วตงที่กำลังปลอบเด็กหญิงอยู่ริมถนน
เจ้ากั๋วตงได้ยินเสียงก็เงยหน้ามองเพื่อนร่วมรุ่น ตบไหล่เด็กหญิงเบา ๆ แล้วลุกเดินเข้ามา
เขาชี้ไปทางเด็กหญิงแล้วพูดว่า “เธอเป็นผู้เสียหาย แต่ตกใจมาก นายพาเธอกลับไปก่อน แล้วหาคนมาช่วยปลอบขวัญเธอหน่อย”
“ได้” สวี่ชิงชานพยักหน้า ก่อนจะจัดให้ตำรวจหญิงอีกนายพาเด็กหญิงขึ้นรถ
ตอนทั้งสองเดินผ่านสวี่หลิน เด็กหญิงก็สะบัดมือจากตำรวจหญิงทันที แล้วมายืนหลบอยู่ข้างสวี่หลิน มือเล็ก ๆ กำแขนเสื้อเขาแน่น
“หนูไม่ไป หนูจะอยู่ข้างพี่ ไม่ไป หนูไม่ไปไหนทั้งนั้น!”
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ทุกคนตั้งตัวไม่ทัน
โดยเฉพาะสวี่หลิน เขาจ้องใบหน้าเล็ก ๆ อันหมดจดของเด็กหญิงอย่างงุนงง ไม่เข้าใจว่าตัวเองกลายเป็นที่พึ่งของเธอตั้งแต่เมื่อไร
“เอ่อ...น้องสาว ฟังพี่นะ พี่ยังทำงานอยู่ ไปกับพี่สาวคนนี้ที่สถานีตำรวจก่อน แล้วเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง วางใจได้เลย พอพี่ทำงานเสร็จจะรีบไปหาเธอทันที” เขาทำได้เพียงปลอบเธออย่างใจเย็น
“พี่ไม่หลอกหนูใช่ไหม?” เด็กหญิงมองเขาด้วยใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตา
สวี่หลินยิ้มอย่างอบอุ่นชวนให้สบายใจ แล้วพยักหน้า “ไม่หลอก พี่เป็นตำรวจ”
“ก็ได้! งั้นหนูไปกับพี่สาวคนนี้”
เด็กหญิงพยักหน้าแล้วกลับไปยืนข้างตำรวจหญิง ตำรวจหญิงเงยหน้ามองสวี่หลินที่ทั้งหล่อเหลาและดูสดใส ใบหน้าแฝงความเที่ยงธรรม ก่อนจะคล้ายเข้าใจว่าทำไมเด็กหญิงถึงเลือกทำเช่นนั้น
เขาเป็นทั้งผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิต ทั้งยังเปี่ยมด้วยความยุติธรรม ให้ความรู้สึกปลอดภัยเต็มเปี่ยม ถ้าเป็นเธอ เธอก็คงเลือกแบบเดียวกัน
เมื่อเด็กหญิงถูกพาขึ้นรถตำรวจไปแล้ว สวี่ชิงชาน เจ้ากั๋วตง และสวี่หลินต่างก็ละสายตากลับมา
สวี่ชิงชานมองเจ้ากั๋วตงกับสวี่หลิน แล้วถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
เจ้ากั๋วตงหันไปมองสวี่หลิน ความหมายชัดเจนว่าให้อีกฝ่ายเป็นคนอธิบาย
“ตอนจับหัวขโมยที่ก่อเหตุซ้ำเมื่อกี้ ผมเคยเห็นเด็กหญิงคนนั้นมาก่อน...พอเจอเธออีกครั้ง เธอก็ร้องขอความช่วยเหลือจากผม ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล...”
สวี่หลินอธิบายด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง เป็นคำอธิบายที่ฟังขึ้นที่สุดแล้ว แต่กลับทำให้เจ้ากั๋วตงขนหัวลุก แม้แต่สวี่ชิงชานยังรู้สึกเลือดลมพลุ่งพล่านไปทั่วร่าง
เจ้าเด็กนี่ไม่กลัวตายจริง ๆ!
ถึงกับเอาตัวบังผู้เสียหาย แล้วเข้าแลกชีวิตกับคนร้ายแบบนั้น
ถ้าสิ่งที่อีกฝ่ายซ่อนไว้ไม่ใช่มีด แต่เป็นปืนล่ะ?
แค่คิดก็ชวนให้หวาดกลัวแล้ว
เจ้ากั๋วตงอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปตรวจดูสวี่หลินอย่างละเอียดตั้งแต่หัวจรดเท้า
“วางใจเถอะครับ หัวหน้าเจ้า ผมไม่เป็นไร...” สวี่หลินเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม แต่ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกขัดขึ้นมา
“เดี๋ยวก่อน! ซี้ด! นาย...ไอ้เด็กนี่ ดวงแข็งจริง ๆ!”
เจ้ากั๋วตงอุทานด้วยสีหน้าตกตะลึง ก่อนจะกระชากเสื้อกันสาดส่องของสวี่หลินขึ้นมาในคราวเดียว
สวี่หลินชะงักไป ก่อนจะก้มลงมองอย่างสงสัย แล้วพบว่าเสื้อกันสาดส่องถูกกรีดเป็นแนวยาวขวางลำตัว ยาวกว่าหนึ่งฟุตเสียอีก
เครื่องแบบตำรวจที่อยู่ข้างในไม่ได้ถูกแทงทะลุ ถึงอย่างนั้นก็ทำให้เขาเหงื่อเย็นแตกพลั่ก
สวี่ชิงชานเองก็มีสีหน้าตกใจเช่นกัน คลาดกันเพียงนิดเดียวเท่านั้น เขามองดูสวี่หลินแล้วนึกถึงมีดแล่เนื้อเล่มคมกริบ อาวุธชนิดนั้นเฉือนเอ็นวัวได้อย่างง่ายดาย การกรีดท้องคนย่อมเป็นเรื่องกล้วย ๆ
เขามองสวี่หลินอย่างลึกซึ้ง แล้วพูดว่า “น้องชาย สนใจมาทำงานที่สถานีตำรวจของเราไหม? ถ้านายยินดี ฉันจะรายงานเรื่องนี้ขึ้นไปเดี๋ยวนี้เลย”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใช่ว่าสวี่หลินจะไม่หวั่นไหว
อย่างไรเสีย เขาก็เรียนเอกฝ่ายสืบสวน หากไปฝึกงานที่สถานีตำรวจสักระยะ ด้วยความสามารถของตัวเองก็สามารถย้ายเข้ากองสืบสวนสอบสวนคดีอาชญากรรมของกองบัญชาการเมืองได้โดยตรง
แต่เขาไม่ยอมจากไปแบบนี้ ไม่ว่าใครจะกดเขาไว้ เขาก็ต้องทวงความเป็นธรรมให้ได้
ถ้าตอบตกลงตอนนี้ นอกจากจะย้ายตำแหน่งไม่ได้แล้ว ยังอาจทำให้สวี่ชิงชานเดือดร้อนไปด้วย
ดังนั้นยังไม่ใช่เวลา
เขาตัดสินใจแล้ว จึงส่ายหน้าทันทีและพูดว่า “ขอโทษครับ ในเมื่อทางองค์กรจัดให้ผมอยู่กองจราจร ผมก็จะอยู่กองจราจร ไม่ไปไหนทั้งนั้น”
สวี่ชิงชานชะงักไป เขาไม่คิดเลยว่าสวี่หลินจะปฏิเสธ
แม้แต่เจ้ากั๋วตงก็ยังอึ้งไปเช่นกัน
สวี่ชิงชานเอ่ยปากดึงตัวคนของเขาไป เจ้ากั๋วตงไม่ได้ห้าม เพราะแค่เช้าวันนี้สวี่หลินก็พิสูจน์ให้เขาเห็นด้วยการกระทำแล้วว่าเด็กคนนี้เหมาะกับงานฝ่ายสืบสวน
เขาแทบจะแน่ใจแล้วว่าสวี่หลินจะตอบตกลง แต่ใครจะคิดว่าเด็กนี่จะปฏิเสธ
เพียงแต่ในน้ำเสียงปฏิเสธนั้น ดูเหมือนจะซ่อนความขุ่นเคืองเอาไว้ลึก ๆ
“ทำไม?”
“ทำไม?”
เจ้ากั๋วตงกับสวี่ชิงชานถามขึ้นแทบจะพร้อมกัน
สวี่หลินยิ้ม “จะมีเหตุผลอะไรมากมายล่ะครับ อาจารย์ที่โรงเรียนตำรวจสอนพวกเราว่า ให้ปฏิบัติตามคำสั่งผู้บังคับบัญชาอย่างเคร่งครัด”
“นาย...”
สวี่ชิงชานสังเกตเห็นความผิดปกติ ด้วยเป็นคนฉลาดเฉลียว เขาจึงนึกถึงบางอย่างขึ้นมาแทบจะในทันที ริมฝีปากขยับเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ
สีหน้าของเจ้ากั๋วตงเปลี่ยนไปมาเช่นกัน ก่อนจะเลิกถาม
ยิ่งสวี่หลินเป็นแบบนี้ ทั้งสองคนก็ยิ่งชอบเขา
พวกเขาคิดในใจแล้วว่าจะลองหาคนช่วยสืบดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
จากนั้นสวี่ชิงชานก็พาคนของเขาออกไป
【ยินดีกับโฮสต์ที่จับกุมตัวคนร้ายตัวจริงในคดีลักพาตัวและฆาตกรรม ได้รับ 500 คะแนน】
ทันทีที่เสียงระบบดังขึ้น สวี่หลินก็กำหมัดแน่นอยู่เงียบ ๆ ยังขาดอีก 400 คะแนน
เมื่อนึกถึงตอนที่เกือบถูกคนร้ายแทงตายเมื่อครู่ เขาก็รู้สึกใจร้อนจนแทบรอไม่ไหว
ต่อจากนั้น สวี่หลินกับเจ้ากั๋วตงก็ปฏิบัติหน้าที่อำนวยการจราจรต่อ
เจ้ากั๋วตงคิดในใจว่าเช้านี้น่าจะผ่านไปได้อย่างราบรื่นแล้วกระมัง
แต่ใครจะคิดว่าไม่ถึงสิบนาทีต่อมา สวี่หลินก็จับหัวขโมยที่ก่อเหตุซ้ำได้อีกคนหนึ่ง ค้นตัวพบโทรศัพท์มือถือหลายเครื่อง รวมถึงเงินสดและเครื่องประดับอีกจำนวนหนึ่ง
ตะลึงไปเลย!
ตะลึงจนพูดไม่ออก!
เจ้ากั๋วตงคิดว่าตัวเองจำเป็นต้องบอกสวี่หลินให้รู้ว่า ตำรวจจราจรอย่างพวกเขามีหน้าที่ทำอะไรกันแน่
แต่ยังไม่ทันได้พูด ผ่านไปประมาณเจ็ดแปดนาที สวี่หลินก็ลงมืออีกครั้ง
ครั้งนี้เขากดชายหนุ่มที่มีรอยสักเต็มตัวและท่าทางกร่างไว้กับพื้น เจ้านี่ต้องสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีหาเรื่องวิวาทและทำร้ายร่างกายหลายคดี โทษจำคุกเริ่มต้นก็ห้าปีขึ้นไปทั้งนั้น
คนหนึ่ง...แล้วก็อีกคน...เดี๋ยวก็มีอีกคน
จนกระทั่งสิบโมงเช้า ถนนทั้งสายกลับมาโล่งสนิท สวี่หลินถึงค่อยยอมเลิกงานอย่างยังไม่หายติดใจ หลังจากเจ้ากั๋วตงเรียกเขาอยู่หลายหน
ข้าง ๆ กันนั้น ตำรวจจากสถานีตำรวจชุมชนต้าเฉียวมองผู้ต้องสงสัยรายสุดท้ายที่ถูกยัดขึ้นรถด้วยสีหน้าเหม่อลอย รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝันไป
คนที่หกแล้ว แค่บนรถของเขาก็มีหกคนแล้ว
นี่ยังไม่รวมพวกหัวขโมยที่ก่อเหตุซ้ำกับฆาตกรคดีลักพาตัวที่ถูกส่งไปสถานีตำรวจก่อนหน้านี้
เช้าเดียวจับไปแปดคน นี่มันเทพเซียนจากไหนกัน?
ต่อให้เป็นผู้เชี่ยวชาญฝ่ายสืบสวน ก็ยังเก่งขนาดนี้ไม่ได้กระมัง?
ส่วนสวี่หลินยิ้มหน้าบาน กำลังนับของที่ตัวเองได้มา
【ยินดีกับโฮสต์ที่จับกุมคนร้ายคดีลักทรัพย์ ได้รับ 100 คะแนน】
【ยินดีกับโฮสต์ที่จับกุมผู้ต้องสงสัยในคดีทำร้ายร่างกาย ได้รับ 210 คะแนน】
【ยินดีกับโฮสต์ที่จับกุมคนร้ายคดีลักทรัพย์ ได้รับ 110 คะแนน】
……
เมื่อเห็นคะแนนในหน้าต่างระบบที่มีมากถึง 1,460 คะแนน เขาก็ออกคำสั่งโดยไม่ลังเล
“ระบบ เปิดกล่องสุ่ม!”