“อย่ามองซากหญิงศพใต้น้ำ!!”
เซียวเย่ก็แหงนมองลงใต้น้ำไปหนึ่งครั้ง แต่เพียงแวบเดียวเท่านั้น จากนั้นเขาก็ส่งเสียงตะโกนลั่น!
“อืออือ ก๊อ…”
พี่ชายเซียวเย่ บนเรือมีคนไม่กี่คนที่ยังไม่ได้ก้มมองลงใต้ผิวทะเล ได้ยินเสียงดังนั้นจึงหันไปมองเซียวเย่
ร่างกายของเซียวเย่พุ่งกระชาก ยืดมือออกไปฉีกคนที่สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติใต้ผิวน้ำเป็นคนแรก — สยงเจี้ยนเฟย — เอาไว้!
ในช่วงเวลาเพียงสองถึงสามวินาที ดวงตาของสยงเจี้ยนเฟยก็เริ่มแข็งค้าง และในลำคอของเขายังครางออกมาเป็นเสียงแปลกประหลาด!
ยิ่งไปกว่านั้น เขายืนอยู่ริมเรือ ราวกับวิญญาณหลุดลอย ท่าทางจะกระโดดลงไปในท้องทะเล!
เซียวเย่ตะโกนลั่น แต่เขาราวกับฟังไม่ได้ยินเลย!
เซียวเย่ใช้มือซ้ายฉีกตัวสยงเจี้ยนเฟยเอาไว้ นิ้วชี้มือขวาเปล่งแสงสายฟ้าวูบวาบ แล้วจิ้มนิ้วลงตรงกลางคิ้วของสยงเจี้ยนเฟยทันที!
“อา!”
สยงเจี้ยนเฟยรู้สึกเจ็บปวดร้าวกลั่นแกล้งระเบิดขึ้นตรงกลางคิ้ว เขาลืมตาขึ้นทันที ร่างกายล่าถอยหลัง!
“เฮ้ย มันเกิดอะไรขึ้น?!”
“ผมเป็นอะไรไป? ตอนนี้ผมเห็นใต้น้ำมีร่างผู้หญิงกำลังเต้นรำ ทำไมจู่ ๆ ก็เหมือนสติล่วงหล่อไปเฉย ๆ ?!”
สยงเจี้ยนเฟยยกมือกำหนิ้วตัวเองที่เจ็บแสบปวดร้าว สูดลมหายใจหนึ่งครั้ง แววตามีทั้งความงุนงงและความสยดสยอง!
“ทุกคน ห้ามมองใต้น้ำ!”
บรรพบุรุษรุ่นที่สองแห่งตระกูลจงก็ตะโกนลั่นขึ้นในชั่วขณะนี้เช่นกัน ด้านหลังของเขาพุ่งกระชาก ยื่นมือออกไปฉีกคนที่กำลังจะกระโดดลงทะเลทันทีถึงสิบกว่าคนเอาไว้!