“เป็นเจ้านี่เองหรือนี้!!”
“ตัวดีกแค่นี้ยังไม่ตายอีกเหรอ ฮ่าฮ่าฮ่า ดี ดีมาก!!”
“ไม่เพียงแค่ไม่ตาย ยังกล้าลงมือโจมตีเซอร์ไพรส์สังหารคนของตระกูลอินฮ่องเต้ฉันไปหนึ่งคน เจ้านี่กล้าหาญถึงขีดสุดจริง ๆ !! วันนี้ ฉันจะใช้ขยะอย่างเจ้านี่ บูชายัญธงที่เบอร์มิวดา!”
เปรี้ยง!
ในช่วงที่คนจำนวนมากหันศีรษะมามองตะลึงงัน เมื่อเซียวเย่ก้าวหนึ่งลงบนดาดฟ้าเรือของตระกูลจง โอกูลัสในที่สุดก็มองเห็นใบหน้าที่แท้จริงของเซียวเย่!
ความโกรธและเจตนาสังหารในดวงตาของเขา ณ วินาทีนี้ระเบิดออกมาอย่างสมบูรณ์!
เขาโกรธจนหัวเราะ ทั้งร่างราวกับภาพสะท้อนที่เลือนลาง กระโดดพุ่งจากเรือใหญ่แห่งงานประมูลเก้าติง พุ่งตรงเข้าหาเรือใหญ่ของตระกูลจงทันที!
“ท่านหนุ่ม!”
“ท่านผู้เป็นใหญ่ ต้องการให้……”
ในระยะประมาณหนึ่งพันกว่าเมตรจากเรือใหญ่ของตระกูลจง เรือสีเทาทั้งลำ บนดาดฟ้ามีชายชราผู้มีพลังปราณหนักแน่นแน่นหนายืนอยู่ เมื่อเห็นเช่นนั้นเขาก้าวออกไปข้างหน้าอย่างเงียบสงบ
พลังปราณบนร่างของเขาระเบิดออก น้ำทะเลรอบเรือที่เคยคลื่นซัดสวนสะเทือนกลับสงบลงชั่วขณะ
เครื่องแต่งกายที่เขาสวมใส่ คือชุดพ่อบ้านพิเศษแบบยุโรปอย่างชัดเจน
เหนือเสาธงของเรือใหญ่นั้น คือตราสัญลักษณ์ปราสาทโบราณสีแดงเข้มแบบยุโรป และเหนือปราสาทนั้นมีนกอินทรีสีเข้มกำลังโฉบบินเวียนอยู่กลางท้องฟ้า!
นกอินทรีนั้นมีพลังปราณน่าสะพรึงกลัว มันราวกับจอมราชันที่กำลังลาดตระเวนดินแดนของตนเอง