เผาศพของหยางเหวินฮว่าให้มอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน
กู่เฉินกลับไปยังเรือนพักของตน
เขาเก็บลูกแก้ววิญญาณสีเขียวที่ดรอปจากสิ่งชั่วร้ายซึ่งหยางเหวินฮว่าเลี้ยงไว้หลังจากสังหารมันได้ก่อนหน้านี้
กู่เฉินจำได้ว่า ตอนสังหารสิ่งชั่วร้ายที่เติ้งเสียนแปลงร่างเป็นครั้งนั้น ลูกแก้ววิญญาณที่ได้มามีสีดำ
แต่ลูกนี้กลับเป็นสีเขียว
ของสิ่งนี้นำไปแลกพลังบำเพ็ญวิญญาณกับชามทองแดงได้
กู่เฉินหยิบชามทองแดงออกมา แล้วใส่ลูกแก้วลงไป
【ลูกแก้ววิญญาณขั้นกำเนิดฟ้าระดับหนึ่งชั้นต้น แลกพลังบำเพ็ญวิญญาณได้ 10 ปี】
กู่เฉินเลือกแลก
ความเย็นสดชื่นสายหนึ่งพลันแผ่ซ่านจากศีรษะจรดปลายเท้า ราวกับชำระล้างวิญญาณของเขาจนสะอาด ทำให้ประสาทสัมผัสทั้งห้าปลอดโปร่งแจ่มชัดยิ่งขึ้น
ความแข็งแกร่งของวิญญาณเขาเพิ่มขึ้น
ขณะเดียวกัน เขารู้สึกคันยุบยิบในศีรษะ ราวกับมีบางสิ่งกำลังจะงอกออกมา
ทว่าพลังที่ชำระล้างวิญญาณเมื่อครู่ยังไม่เพียงพอ
หากได้ลูกแก้ววิญญาณขั้นกำเนิดฟ้าระดับหนึ่งเช่นนี้มาอีกสักหลายลูก
สิ่งนั้นก็น่าจะงอกออกมาได้
วันรุ่งขึ้น
กู่เฉินกล่าวลาผู้คนอย่างหลี่หลินเฟิง เว่ยจง และหลิวเสี่ยนจาง
ก่อนกลับไปยังอำเภอชางซาน
กู่เฉินไม่ได้ไปหอสมบัติโอสถทันที แต่เดินทางไปยังหอเทพศาสตราของอำเภอชางซาน นำอาวุธสองชิ้นในมือออกมา
ดาบยาวระดับสามัญชั้นยอดเล่มหนึ่งกับกระบี่ยาวระดับเหลืองขั้นต่ำอีกเล่ม เขาเพิ่มเงินอีก 100 ตำลึง แล้วแลกเป็นดาบล้ำค่าระดับเหลืองขั้นกลางเล่มหนึ่ง
ดาบล้ำค่าระดับเหลืองขั้นกลางเทียบได้กับยอดฝีมือขั้นกำเนิดฟ้าขอบเขตที่สอง น่าจะเพียงพอให้เขาใช้ไปได้อีกพักใหญ่