“ตึง! ตึงตึงตึง~~!”
เบื้องหน้าใจกลางวังวนแห่งการสร้างโลก ในพิธีคืนประกายไฟอันศักดิ์สิทธิ์ ไป๋เอ้อประคองประกายไฟแห่งผู้แบกรับโลกไว้ในมือ เพื่อจุดตราประทับชิ้นสุดท้ายบนวงล้อ สตาร์กับไลกอสต่างรับชมด้วยความรู้สึกซับซ้อน
ก่อนวัฏจักรครั้งที่ 33,550,336 จะสิ้นสุดลง ทุกสิ่งกำลังดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบ ท่ามกลางความไม่รู้ประสาของทุกคน
【มาร์ชเซเว่น: สตาร์ก็อยู่ ไลกอสก็อยู่ แถมยังไม่ได้สู้กันอีก งั้นนี่คือช่วงก่อนคาออสลานาจะพุ่งเข้าใส่นานุค ก่อนความจริงจะถูกเปิดเผยอีกนิดเดียวสินะ?】
【ฮัวหั่ว: เข้าใจแล้ว อีกไม่เกิน 3 วินาที พวกพ้องของเฮยเอ้อจะย่างสามขุมออกมา สังหารกันอย่างดุเดือด ฉับเดียวก็ฟันหัวไลกอสกระเด็น แล้วก็ฆ่าตัวตายตามไป! จงทะนุถนอมไว้ให้ดี ไป๋เอ้อตัวน้อยตรงหน้าเรายังยิ้มได้อยู่นะ! ต่อไปคงไม่ได้เห็นอีกแล้ว】
【สตาร์: เธอเป็นปีศาจหรือไง? เอาความสดใสร่าเริงของซามอยด์ของฉันคืนมาเลย!】
【ไป๋เอ้อ: ฉันเป็นซามอยด์เหรอ?】
【สตาร์: ใช่สิ สวัสดี ฉันคือแร็กคูนไม้เบสบอล】
ไป๋เอ้อพลิกฝ่ามือ แล้วปล่อยประกายไฟจมลงสู่ก้นน้ำ……
“แกร๊ก!”
จู่ ๆ ก็มีรูปวงกลมที่ขีดเส้นตั้งสองเส้นปรากฏขึ้นบนภาพ นั่นคือสัญลักษณ์หยุดชั่วคราวที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย
ผู้ชมต่างคิดไปเองว่าการเล่นมีปัญหา กำลังจะเรียกทีมถ่ายทอดสด ทันใดนั้นเสียงของไลกอสก็ดังขึ้นอย่างฉับพลัน “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ช่างเป็นการผจญภัยอันยิ่งใหญ่ตระการตา!”
【ฮัวหั่ว: เอ๊ะ? ใครกดปุ่มหยุดชั่วคราวของฉัน?】