【ดาว: ใช่แล้ว】
【หลินซั่ว: ชัดมาก ฟังก์ชันแปลงเสียงเป็นข้อความของม่านแสงนี่ทรงพลังสุด ๆ ตรวจจับภาษาได้หลากหลายอย่างง่ายดาย ต่อให้สำเนียงท้องถิ่นหนักแค่ไหน ก็ไม่มีทางแปลงผิดแม้แต่คำเดียว!】
ขายหน้าจนดังไปทั่วจักรวาลเลยเหรอ?
“อ๊าก~~~” ไป๋เอ้อแทบขาดใจ ขาอ่อนยวบ ก่อนจะทรุดแหมะลงบนเก้าอี้ด้านหลัง
ไป๋เอ้อไม่ได้แค่หดหู่แล้ว แต่สิ้นหวังไปเลย!
แววตาของเขาตอนนี้เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ราวกับปลาที่ถูกวางบนเขียง!
ฮีโร่ถูกซ้อมได้ ฮีโร่ถูกด่าได้ แต่ฮีโร่ขายหน้าไม่ได้!
นาคาเซียเม้มริมฝีปาก รู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง
เหมือนจะ...เล่นแรงเกินไปหน่อยหรือเปล่า?
เอาเถอะ ไม่เป็นไรหรอก ขอแค่ผ่านด่านนี้ไปได้ ต่อไปเขาก็ไม่กลัวอะไรอีกแล้ว!
“เอ๋~~ เจ้าหนุ่มผู้กอบกู้ อย่าทำหน้าเหมือนคนหมดอาลัยตายอยากสิ ปลาตายที่ย่างอยู่บนกองไฟยังดูมีชีวิตชีวากว่านายตอนนี้อีก”
เซเฟอร์นั่งยอง ๆ ลงข้างเขา พูดเสียงอ่อนโยนว่า “นายควรดีใจไม่ใช่เหรอ? ต่อให้คนจากนอกดวงดาวรู้แล้วจะยังไง พวกเขาก็มาที่โอห์มฟาลอสไม่ได้อยู่ดี ใช่ไหมล่ะ?”
“!” ไป๋เอ้อยกหน้าขึ้น แววตากลับมามีประกายแห่งความหวังขึ้นเล็กน้อย
แต่แล้วเขาก็เห็นเซเฟอร์หัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์สุดขีด “แต่พวกเราไม่เหมือนกันนี่นา! ฮี~โร่~ผู้~ยิ่ง~ใหญ่~!”
“อ๊าก!!!” เขากุมหัว ดิ้นพล่านอยู่บนเก้าอี้ “อย่า อย่าพูดสามคำนั้นนะ!”
อยากตายเหลือเกิน อยากตายจริง ๆ!
ไป๋เอ้อพูดจาสับสน ใช้เสียงตะโกนอันดังกลบความรู้สึกในใจ “นานุคอยู่ไหน? ฉันจะเอาบะหมี่เนื้อตุ๋นไปให้เขา เอ่อ ไม่ใช่สิ เอา【การทำลายล้าง】ไปให้!”