ไลกอสนึกย้อนถึงบ่ายวันนั้นที่นั่งถกปรัชญากัน
ภายใต้ภาพที่ดูหม่นมัว ไททันแห่งเหตุผลนามเซอร์ซิสปรากฏขึ้นบนจอ
เส้นผมของเธอคล้ายกิ่งอ่อนของต้นไม้ กลิ่นอายแห่งธรรมชาติแผ่กระจายรอบกาย ส่วนตรงหน้าเธอ นาคาเซียที่ดูไม่ได้มีท่าทีอ่อนน้อมนักกำลังรอฟังคำถาม
【ชิงเชวี่ย: ว้าว? บรรพชนหายนะแห่งโรคชรา…เวอร์ชันวัยรุ่นเหรอ?】
【ซิง: เทพดารามีเวอร์ชันวัยรุ่นด้วยเหรอ? แล้วมินิ โปร แม็กซ์อยู่ไหนล่ะ?】
【นาคาเซีย: เธอคือเซอร์ซิสแห่งสวนพฤกษาแห่งปัญญาหยั่งรู้ ไททันแห่งเหตุผลที่มักปลอมตัวเป็นมนุษย์ ต้นไม้ที่เธอปลูกมีความสามารถค้นหาประวัติศาสตร์ทั้งหมดของโอห์มฟาลอสได้ แล้วบรรพชนหายนะแห่งโรคชราคือใคร? ดูคล้ายกันมากเหรอ?】
【จิ่งหยวน: มีส่วนที่คล้ายกันอยู่บ้าง แต่ถ้าพูดถึงพลัง…น่าจะต่างกันอยู่พอสมควร】
【ซิง: งั้นเทพดาราแห่งความอุดมสมบูรณ์เวอร์ชันมินิก็คือผู้ครอบครองเสิร์ชเอนจินของโอห์มฟาลอสน่ะสิ? มีอำนาจมากเลยนะ】
หากทุกสิ่งล้วนเป็นผลจาก【เมล็ดพันธุ์แห่งปัญญา】และความทรงจำของคนรุ่นหลังที่ร่วมกันก่อเกิดขึ้น…
เซอร์ซิสเอ่ยถามอย่างเนิบช้า “ถ้าอย่างนั้น…เมล็ดพันธุ์แห่งปัญญาแรกเริ่มจะหยั่งรากและผลิบานในความทรงจำของใครกัน?”
ภาพวูบไหว ก่อนที่ไลกอสใต้แสงสปอตไลต์จะกลับมาปรากฏต่อหน้าทุกคนอีกครั้ง
สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปคือภาพวาดด้านหลังเขา จากเฮอร์ทาที่ผู้คนมากมายกราบไหว้ กลายเป็นโพลก้า คาคามอนด์
ใบหน้าของเธอยังคงพร่าเลือนเหมือนภาพโมเสก เธอสวมชุดราตรี แต่ในมือขวากลับถือดาบ กรีดเป็นรอยสีเลือดพาดผ่านห้วงอวกาศได้อย่างสบายอารมณ์