“นี่มันจอมมารผู้เลื่องชื่อไปทั่วทะเลดวงดาวเลยนะ! เป็นมิตรเนี่ยนะ?” มาร์ชเซเว่นมองเธอราวกับเห็นสัตว์ประหลาด
เห็นสัตว์วันสิ้นโลกนั่นแล้วใช่ไหม? ตอนอยู่สถานีอวกาศเฮอร์ทา พวกเธอสามคนยังต้องต่อสู้อย่างยากลำบากเลยนะ!
แต่สำหรับซิงเซี่ยว เจ้าสิ่งนี้เป็นแค่ของที่แค่หยิบชิ้นส่วนจิ๊กซอว์มาวาง ก็ปั้นขึ้นมาได้ตามใจชอบ!
ตัวอันตรายที่ใครได้ยินชื่อก็ต้องหวาดกลัวแบบนี้เนี่ยนะ เป็นมิตร?
มาร์ชเซเว่นพินิจสีหน้าของสตาร์อย่างละเอียด ทว่าความงุนงงไร้เดียงสาและความสบายใจบนใบหน้าของเธอกลับดูยังไงก็ไม่เหมือนแกล้งทำ
เธอยกมือจับคาง หรี่ตามองสตาร์ แล้วข้อสันนิษฐานอย่างหนึ่งก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างในหัว
“หรือว่า…”
“อะไรเหรอ?” สตาร์กะพริบตาปริบ ๆ อย่างไม่เข้าใจ
สีหน้าแบบนี้… หรือว่าเธอจะรู้แล้วว่าฉันแอบกินไอศกรีมที่เธอแช่ไว้ในตู้เย็นเมื่อคืน แล้วโยนความผิดให้เจ้าคนปากปิดกันนะ?
ก็เจ้าคนปากปิดไม่กินของพวกนี้นี่นา เพิ่งผ่านไป 8 ชั่วโมงเองนะ คิดออกแล้วเหรอ?
“ฮึ ๆ ๆ…” มุมปากของมาร์ชเซเว่นยกขึ้นเป็นรอยยิ้มแบบคนรู้ทัน เธอสะบัดแขนชี้ไปที่ปลายจมูกของสตาร์ทันที “ต้องเป็นเพราะเธอเล่นเกมยิงปืนแปลก ๆ มากเกินไปแน่เลย! อาจารย์ตันเหิง คำโบราณของเซียนโจวพูดยังไงนะ? อ้อ ใช่สิ มีนมก็เรียกแม่!”
“แค่ก…” หางตาสตาร์กระตุก
มีนมก็เรียกแม่?
“งั้น… ซิงเซี่ยวก็เป็นคุณแม่ผู้ยิ่งใหญ่~ จริง ๆ สินะ”
ล้อเล่นน่า เธอเป็นคนประเภทที่เห็นผู้หญิงโตเต็มวัยท่าทางสง่างามแล้วรีบเรียกแม่ทันทีหรือไง?
เธอเป็นคนจริงจังนะ เข้าใจไหม!
คนจริงจังอย่างเธอไม่ได้สนใจมาร์ชเซเว่น แล้วหันกลับไปดูม่านแสงต่อ