【มาร์ชเซเว่น: ฉัน... เป็นเพราะจินตนาการของฉันล้ำเลิศเกินไปหรือเปล่า? ทำไมฉันรู้สึกว่าคำพูดของเขาฟังดูน่าขนลุกชอบกล? เหมือนกับว่าพอสุสานเหล็กถือกำเนิดขึ้น พวกเราทุกคนก็ต้องตายกันหมดอย่างนั้นแหละ?】
【ซิง: มาร์ช รีบถอนคำพูดเดี๋ยวนี้เลย! ถ้ามันดันเป็นจริงขึ้นมา ทั้งจักรวาลคงหาว่าเธอปากอัปมงคลแน่!】
【ฮัวหั่ว: ถ้าเป็นจริงขึ้นมา แล้วใครจะยังมีชีวิตอยู่มาว่าเธอปากอัปมงคลล่ะ? เทพดาราจะโผล่มารุมเยาะเย้ยหรือไง?】
ภายในกาแล็กซี เหล่าผู้นำของกองกำลังต่าง ๆ อ่านข้อความเหล่านั้นแล้ว ลางสังหรณ์ร้ายก็ผุดขึ้นในใจ
……
เพียร์พอยต์
ภายในแผนกลงทุนเชิงกลยุทธ์ บรรดาผู้บริหารมารวมตัวกัน สิบหินหัวใจผู้มีนิสัยแตกต่างกันไปตามปกติ ต่างพากันมองผู้บังคับบัญชาสูงสุดของตนอย่างเงียบงัน
หลังจากผ่านไปนาน ซานจินก็อดเอ่ยปากไม่ได้
“ท่านผู้อำนวยการ... จะพนันไหมครับ? พนันว่าเขาแค่ขู่ให้กลัว?”
หากพูดกันตามเหตุผล การบอกว่าการถือกำเนิดของผู้ส่งสารคนหนึ่งจะทำลายกาแล็กซีทั้งผืน ฟังดูไร้สาระเสียจนชวนหัวเราะ การแพร่พันธุ์ ตะกละ การทำลายล้าง พวกเขาก็ทำไม่สำเร็จไม่ใช่หรือ?
แต่ด้วยสัญชาตญาณที่ไม่เคยพลาด เขาแทบจะแน่ใจว่าไลกอสกุมชัยชนะไว้ในมือแล้ว
ถึงขั้นที่เมื่อเห็นถ้อยคำหวาดหวั่นของมาร์ชเซเว่น เขาก็รู้สึกใจเต้นระทึกขึ้นมา!
ผิดปกติ ผิดปกติมาก!
สมาชิกสิบหินหัวใจต่างก็มีเรื่องให้กังวลกันไปคนละอย่าง
ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่ดูจากข้อมูลบนจอแสงแล้ว อย่างน้อยสุสานเหล็กก็ทำลายอุปกรณ์เทคโนโลยีขั้นสูงทั้งหมดได้ ถึงตอนนั้น บริษัท... ไม่สิ!
จักรวาลทั้งผืนจะถดถอยกลับสู่สังคมดึกดำบรรพ์ภายในชั่วข้ามคืน ถึงเวลานั้น อย่าว่าแต่ยานรบระหว่างดวงดาวเลย พวกเขาคงต้องหยิบก้อนหินกับอิฐมาใช้เป็นอาวุธแทน ส่วนอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาลที่บริษัทครอบครองอยู่ในตอนนี้ ก็จะขาดการติดต่อกันในพริบตา คำว่า “ระหว่างดวงดาว” ในชื่อบริษัทสันติภาพระหว่างดวงดาวจะกลายเป็นเรื่องตลกทันที