เฮอร์ทาหลับตาลงครู่หนึ่ง พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววตาก็เคร่งขรึมอย่างยิ่ง “ใช่แล้ว นี่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นหายนะ”
สำหรับพวกเขา คำถามที่ว่าโอห์มฟาลอสเป็นสถานที่แบบไหนนั้น บัดนี้มีคำตอบที่เป็นไปได้สูงมากแล้ว—สนามทดลอง!
โลกใบนั้นคือโลกจำลองที่มีพลังประมวลผลสูงลิ่ว ทั้งยังมีความแม่นยำสูงอย่างยิ่ง
เพราะอย่างนั้นจึงเกิดวัฏจักรซ้ำแล้วซ้ำเล่า และเพราะอย่างนั้น ตอนที่ไป๋เอ้อพุ่งทะยานออกไปนอกโลก คนที่ชื่อไลกอสถึงได้ตกตะลึงขนาดนั้น!
“หึ ๆ~~” เมื่อนึกถึงตรงนี้ เฮอร์ทาก็อดขุ่นเคืองเล็กน้อยไม่ได้ “ไอเดียจักรวาลจำลองของฉันโดนคนอื่นชิงทำไปก่อนแล้วเหรอ? แถมดูเหมือนโอห์มฟาลอสจะไม่มีบั๊กหรือข้อผิดพลาดเลยสักนิด? ความสามารถในการเขียนโค้ดระดับนี้ แถมยังมีพลังประมวลผลที่แข็งแกร่งจนยากจะจินตนาการ... ตกลงใครกันแน่ที่ทำเรื่องพวกนี้? ต้องลากตัวออกมาให้ได้!”
แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะข้อพิพาททางวิชาการ เหตุผลที่สำคัญกว่าคือสนามทดลองแห่งนี้คงไม่ได้มีไว้ทำเรื่องดี ๆ แน่
อย่างไลกอส หรือพูดให้ถูกคือคนที่อยู่เบื้องหลังเขา ต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจแค่ไหนถึงสร้างสนามทดลองแบบนี้ขึ้นมาได้? ลงแรงมหาศาล แถมยังอุตส่าห์ปกปิดเรื่องนี้อย่างแยบยล คงไม่ใช่แค่เพราะคิดว่ามหากาพย์วีรบุรุษสนุกดี เลยอยากดูฉบับที่ไม่มีร่องรอยการแสดงเลยสักนิดหรอกนะ?
ยิ่งไปกว่านั้น การที่นานุคกับเฟินเฟิงลงมาปรากฏตัวตามลำดับ ก็เพียงพอจะยืนยันแล้วว่าสิ่งที่ฟักตัวขึ้นในสนามทดลองแห่งนี้น่าจะเป็นการล่มสลาย
และคนที่มีความสามารถสร้างสนามทดลองแบบนี้ขึ้นมาได้ ก็มีโอกาสสูงว่าจะเป็นอัจฉริยะ!