เขานิ่งเงียบพลางกดมือลงบนลำคอของตัวเอง
เขารู้ดีว่าไป๋เอ้อแข็งแกร่งแค่ไหน และคงไม่มีใคร “สัมผัสด้วยตัวเอง” มากไปกว่าเขาอีกแล้ว
แต่เรื่องราวมากมายในวิดีโอนี้กลับเหนือจินตนาการของเขาไปไกล ไป๋เอ้อไม่เพียงก้าวข้ามขีดจำกัดของระดับชีวิตได้ แต่ยังทำให้เทพดาราแห่งการทำลายล้างบาดเจ็บอีกด้วย…
นี่เป็นกรณีพิเศษที่เกิดจากความโกรธ หรือหมายความว่าเขาสามารถยกระดับตัวเองได้ด้วยพลังของตัวเองกันแน่? ถ้าเป็นอย่างหลัง ก็แปลว่าภาชนะที่สมบูรณ์แบบที่สุดของสุสานเหล็กจะมีอิสระเป็นของตัวเอง และสุสานเหล็กอาจแตะต้องเขาไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
ต่อให้ความคืบหน้าสูงถึงเก้าสิบกว่าเปอร์เซ็นต์ ก็จะถูกล้างจนเหลือศูนย์ในพริบตา!
“หึ จะเป็นไปได้ยังไง?” หลังคิดทบทวนตั้งแต่ต้นจนจบ ไลกอสก็ยกแขนกอดอกพร้อมหัวเราะเบา ๆ
ในฐานะอัจฉริยะ เขาเชื่อมั่นในตรรกะเต็มร้อย แม้สิ่งที่ไป๋เอ้อทำจะน่าทึ่ง แต่เรื่องที่ใครสักคนจะฝ่าข้อจำกัดของข้อมูลด้วยตัวเองนั้นฟังดูเหลวไหลเกินไป ความเป็นไปได้ที่มากกว่าคือ ตอนนานุคมาถึง พระองค์ได้นำห้วงเข้าเฝ้ามาด้วย
มันคือพื้นที่ที่สิ่งมีชีวิตทุกชนิดสามารถเข้าไปได้
“ไม่เป็นไร ยิ่งคุณแข็งแกร่งเท่าไร การถือกำเนิดของสุสานเหล็กก็ยิ่งน่าตั้งตารอ”
คนที่ใช้เพียงพละกำลังดิบ ๆ ทำให้เทพดาราบาดเจ็บได้ หากคว้าอาวุธแห่งกฎเกณฑ์มาใช้หลังบรรลุความ “สมบูรณ์แบบ” แล้ว การสังหารเทพดาราแห่งปัญญาจะไม่ใช่เรื่องที่แน่นอนอยู่แล้วหรือ?
เป็นเรื่องดีนี่!
“ส่วนเรื่องที่นานุคได้รับบาดเจ็บ…” เขาเหลือบมองวิดีโอบนจอภาพ ซึ่งตอนนี้ยังฉายไม่จบ
“ดูเหมือนพระองค์จะไม่ได้โกรธ แถมยัง…ชื่นชมด้วยซ้ำ?”