เธอใช้บัตรเรียนรู้ของระบบ อาศัยช่วงว่างยามดึกเรียนทักษะใหม่ต่อไป
ตั้งแต่ได้บัตรเรียนรู้มา เธอก็กำหนดเวลาเรียนทักษะต่าง ๆ ทุกวัน ระบบบอกเธอว่า ขอเพียงสะสมทรัพย์สินอย่างต่อเนื่องและทำเป้าหมายเล็ก ๆ เพื่อร่ำรวยให้สำเร็จ ก็จะได้รับรางวัลระดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ
เรื่องนี้ทำให้หนิงชิงเหอมั่นใจในชีวิตข้างหน้ามากขึ้น
รถไฟแล่นต่อเนื่องกันสามวัน ในที่สุดก็มาถึงมณฑลเฮยหลงเจียง
ตอนนั้นเป็นช่วงเดือนกันยายน อีกไม่นานชนบทก็จะเข้าสู่ฤดูเก็บเกี่ยวอันแสนวุ่นวาย
ทุกคนเพิ่งลงจากรถไฟ ก็เห็นเจ้าหน้าที่สำนักงานจัดการเยาวชนผู้มีการศึกษาของสหกรณ์ไหวฮวารออยู่ที่สถานีแล้ว
เจ้าหน้าที่ตรวจนับจำนวนเยาวชนผู้มีการศึกษาที่จะไปสหกรณ์ไหวฮวาทีละคน เมื่อตรวจสอบเรียบร้อยแล้วก็จัดรถโดยสารขนาดใหญ่รับส่งทุกคน
ทุกคนขึ้นรถโดยสาร ใช้เวลาเดินทางกว่าหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็มาถึงสหกรณ์ไหวฮวา
ตอนที่ทุกคนมาถึงสหกรณ์ไหวฮวา ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
เจ้าหน้าที่สำนักงานจัดการเยาวชนผู้มีการศึกษาจัดที่พักชั่วคราวให้เยาวชนที่ลงชนบททุกคนพักที่โรงแรมรับรองหนึ่งคืน
หนิงชิงเหอกับซูเหยียนพักห้องเดียวกัน ทั้งคู่จ่ายเงินเพิ่มเพื่อเปิดห้องพักสำหรับสองคน
ครอบครัวของเจี่ยงรั่วหนานกับกู้เยี่ยนต่างก็มีฐานะดี
แม้ครอบครัวของเจี่ยงรั่วหนานจะถูกส่งไปชนบท แต่ก็ยังเหลือเงินและคูปองไว้ให้เธอไม่น้อย ส่วนครอบครัวกู้เยี่ยนมีฐานะมั่งคั่ง ไม่ขาดแคลนทั้งเงินและสิ่งของ ทั้งสองคนจึงควักเงินเปิดห้องพักแยกกัน
โจวเยว่เหมยกับลี่เจาหมู่ไม่ได้จ่ายเงินเพิ่ม จึงเข้าพักในห้องรวมที่สำนักงานจัดการเยาวชนผู้มีการศึกษาจัดไว้ ในห้องมีคนพักหลายคน แต่ละคนได้เตียงของตัวเองโดยไม่ต้องเสียเงิน ทั้งคู่จึงจัดการข้าวของเข้าที่พัก