เจี่ยงรั่วหนานไม่อยากขอโทษซูเหยียนจากใจจริง แต่เธอไม่ใช่เด็กสาวใสซื่อเอาแต่ใจเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว
หลังผ่านความทุกข์ยากทั้งหมดในชาติก่อน เธอเข้าใจดีว่าหากต้องการบรรลุเป้าหมาย ก็ต้องรู้จักอดทนและเสแสร้ง
วันนี้ถึงจะต้องก้มหัวขอโทษ ก็ไม่ได้สลักสำคัญอะไร
วันข้างหน้ายังอีกยาวไกล สักวันเธอจะจัดการซูเหยียนให้ได้ ทำให้ซูเหยียนไม่กล้าเข้าใกล้หรือยั่วยวนกู้เยี่ยนอีก
ชาตินี้กู้เยี่ยนจะเป็นของเธอคนเดียวเท่านั้น
เจี่ยงรั่วหนานข่มความเกลียดชังในใจ ก่อนเดินไปตรงหน้าซูเหยียนแล้วก้มโค้งให้
「ปัญญาชนซู ขอโทษนะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งฟื้นหลังเป็นลม สมองยังมึน ๆ อยู่ ที่พูดไปก็เหลวไหลทั้งนั้น อย่าถือสาฉันเลย」
ซูเหยียนเบ้ปาก สีหน้ายังไม่สบอารมณ์
「ใครเขาพูดจาส่งเดชแบบเธอกันบ้าง? กล้าสาดโคลนใส่คนอื่นได้ทุกเรื่องเลยนะ เธอเห็นกู้เยี่ยนเป็นของล้ำค่า แต่ฉันไม่สนใจเขาสักนิด ต่อไปถ้าไม่มีธุระก็อย่ามาเดินให้ฉันเห็นหน้า แค่เห็นเธอก็รู้สึกซวยแล้ว」
พูดจบ ซูเหยียนก็หันหลังเดินเข้าบ้านไปทันที
เจี่ยงรั่วหนานไม่ได้โต้เถียง เพียงมองตามแผ่นหลังของซูเหยียน แววตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
หนิงชิงเหอเห็นทุกอย่างมาตลอด จึงพูดคุยกับระบบในใจ
「ระบบ เจี่ยงรั่วหนานเกิดใหม่ใช่ไหม」
「ใช่」
「มิน่าล่ะ เมื่อกี้เจี่ยงรั่วหนานมองซูเหยียนด้วยแววตาเกลียดชัง ราวกับอยากจะกลืนกินซูเหยียนทั้งเป็น」
นางเอกที่เกิดใหม่คนนี้เห็นได้ชัดว่าแค้นซูเหยียนเข้าแล้ว
หนิงชิงเหอแอบบ่นในใจ
เจี่ยงรั่วหนานนี่ช่างคิดอะไรไม่เป็นเอาเสียเลย