หัวหน้ากองตามหนิวหวาจื่อมาถึงเชิงเขาด้านหลัง แล้วก็เห็นโหวซานถูกมัดแน่นจนขยับไม่ได้ ปิดปากไว้ และห้อยอยู่บนต้นไม้
เฉียนชุ่ยเฟินกับโหวต้าหลี่สองสามีภรรยาเห็นลูกชายถูกห้อยอยู่บนต้นไม้ ก็ร้องไห้โฮพลางพุ่งเข้าไปหา
“ใครมันทำเรื่องชั่วช้าแบบนี้! ลูกแม่!”
เฉียนชุ่ยเฟินกับโหวต้าหลี่มีลูกสาวสองคน ก่อนจะได้ลูกชายคนนี้มา จึงรักและหวงแหนเขามาก ตั้งชื่อให้ว่าโหวเย่าจู่
เพราะก่อนหน้าโหวเย่าจู่ยังมีพี่สาวอีกสองคน คนในหมู่บ้านจึงเรียกเขาว่าโหวซาน
โหวซานถูกสองสามีภรรยาตามใจจนกลายเป็นคนเกียจคร้าน วัน ๆ คลุกคลีกับพวกนักเลงหัวไม้ทั้งในหมู่บ้านและในตัวเมือง ทำเรื่องลักเล็กขโมยน้อยในหมู่บ้านไว้ไม่น้อย
เมื่อชาวบ้านอยากไปหาเรื่องเอาความกับครอบครัวโหวซาน เฉียนชุ่ยเฟินก็เป็นคนหาเรื่องไม่เลือกหน้า ต่อให้ไม่มีเหตุผลก็ยังเถียงให้เป็นเรื่องขึ้นมาได้
ทุกคนจึงทำอะไรครอบครัวนี้ไม่ได้ ได้แต่หลีกเลี่ยงไม่เข้าใกล้
ตอนนี้พอเห็นโหวซานถูกมัดแน่นห้อยอยู่บนต้นไม้ บ้านที่ไม่ชอบขี้หน้าเขามานานต่างก็แอบสะใจอยู่ในใจ
หนิงชิงเหออยู่ท่ามกลางฝูงชน พอเห็นโหวซานถูกห้อยอยู่บนต้นไม้ก็อารมณ์ดีสุด ๆ ไม่รู้ว่าวีรบุรุษคนไหนเป็นคนทำ เก่งจริง ๆ เรียกได้ว่ากำจัดภัยให้ชาวบ้านเลยทีเดียว
วีรบุรุษที่หนิงชิงเหอชื่นชมอยู่ขณะนี้ยืนอยู่ด้านหลังฝูงชน มองเด็กสาวที่กำลังยิ้มสดใสเพราะอารมณ์ดีอยู่ในกลุ่มคน
ไม่รู้ทำไม เซี่ยหลีรู้สึกว่าวันนี้หนิงชิงเหอดูไม่เหมือนเดิม โดยเฉพาะรอยยิ้มนั้น ราวกับลำแสงที่พุ่งตรงมากระทบหัวใจเขา