จากนั้นหัวหน้ากองก็เริ่มจัดสรรงานเกษตรของวันนี้
ปัญญาชนลงชนบทกลุ่มใหม่เพิ่งมาถึง จึงได้รับมอบหมายให้ทำงานร่วมกับชาวบ้านในกอง โดยมีชาวบ้านคอยสอนงาน
หนิงชิงเหอถูกจัดให้อยู่กลุ่มเดียวกับหลิวกุ้ยฮวา ภรรยาของหัวหน้ากอง
พอเห็นหลิวกุ้ยฮวา หนิงชิงเหอก็ดีใจ ป้าคนนี้เป็นคนแรกที่หยิบยื่นน้ำใจให้เธอตั้งแต่ลงชนบทมา เธอเองก็ชอบอยู่ใกล้ชิดกับป้าคนนี้
หลิวกุ้ยฮวาเห็นหนิงชิงเหอแล้วก็ยิ้มพลางพูดว่า
“ปัญญาชนหนิง ทำงานตามฉันก็พอนะ ถ้าทำไม่เป็น ฉันจะสอนให้”
หนิงชิงเหอพยักหน้ารับ
“ขอบคุณค่ะป้า”
ระหว่างที่คนอื่นไม่ทันสังเกต เธอก็แอบยัดลูกอมกระต่ายขาวก้อนใหญ่ให้หลิวกุ้ยฮวาสองสามเม็ด แล้วส่งไข่ต้มให้ฟองหนึ่ง
หลิวกุ้ยฮวารีบปฏิเสธ
“ไม่ได้นะ เก็บไว้กินเองเถอะ”
หนิงชิงเหอเอ่ยขึ้น
“ป้าคะ แค่ของกินนิดหน่อยเอง ฉันกินมาแล้ว ป้ารับไว้เถอะค่ะ”
หลิวกุ้ยฮวาปฏิเสธไม่ไหว จึงจำต้องรับไว้ ยิ่งรู้สึกชอบหนิงชิงเหอมากขึ้น เด็กคนนี้ใจกว้าง รู้ความ ไม่ทำตัวเรื่องมาก แถมยังจริงใจกับคนอื่น
พอจัดการงานของตัวเองเรียบร้อย ทุกคนก็ไปรับเครื่องมือเกษตร ก่อนจะแยกย้ายลงนาเริ่มทำงาน
ทีแรกหลิวกุ้ยฮวาคิดว่าหนิงชิงเหอเป็นปัญญาชนจากเมืองที่เพิ่งมาถึง คงไม่เคยทำงานเกษตรมาก่อน กว่าจะทำเป็นคงใช้เวลานาน
เธอจึงสาธิตวิธีกำจัดวัชพืชและจัดรวงข้าวให้ดูอย่างอดทนหนึ่งรอบ
หนิงชิงเหอมองแค่รอบเดียวก็ลงมือทำได้ทันที ท่าทางคล่องแคล่วว่องไว ไม่นานก็ทำงานเสร็จไปกว่าครึ่ง
เจ้าหน้าที่นับแต้มเดินตรวจปริมาณงาน พอเห็นความคืบหน้าของหนิงชิงเหอก็พอใจมาก
หนิงชิงเหอยังถามเจ้าหน้าที่นับแต้มด้วยว่า ถ้าเธอทำงานที่ได้รับมอบหมายของวันนี้เสร็จตั้งแต่ช่วงเช้า ตอนบ่ายก็พักได้ใช่ไหม