บทที่ 2 ฮอตติดเทรนด์
ออกจากโรงพยาบาล เจียงฮวาซานกลับไปที่สวนเสี่ยวเฉินโดยตรง
คฤหาสน์แห่งนี้คือของขวัญแต่งงานที่เฉินจวงมอบให้เธอตอนที่เธอแต่งงานกับเฉินหลานซี ท่านผู้เฒ่าเคยพูดติดตลกกับเธอกึ่งจริงจังว่า ถ้าวันหนึ่งเฉินหลานซีกล้าทำให้เธอไม่ดีหรือทำให้เธอต้องน้อยใจ ก็ให้เธอย้ายกลับมาอยู่ที่สวนเสี่ยวเฉิน ไม่ต้องสนใจเขา ปล่อยให้เขาร้อนใจแทบตาย
แต่ท่านผู้เฒ่าคงประเมินเธอสูงเกินไป เธออยู่ที่นี่มาสามปีแล้ว เฉินหลานซีไม่เห็นร้อนใจแม้แต่น้อย
คนรับใช้ในคฤหาสน์ทยอยลาออกไปเกือบหมด ตอนนี้เหลือเพียงป้าจาง คนขับรถ และคนสวนที่ดูแลสวนดอกไม้อีกไม่กี่คน
“คุณผู้หญิงกลับมาแล้วหรือคะ” ป้าจางกำลังตุ๋นซุปอยู่ในครัว พอได้ยินเสียงก็รีบออกมาต้อนรับ
“อืม” เจียงฮวาซานมีสีหน้าอิดโรย
ป้าจางรับกระเป๋าจากมือเธอ สีหน้าเป็นกังวล “เป็นยังไงบ้างคะ หมอว่ายังไง”
เจียงฮวาซานตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “หมอเถื่อนคนนั้นบอกว่าฉันไม่ได้ป่วย”
ป้าจางรู้เพียงว่าเจียงฮวาซานไปหาหมอที่โรงพยาบาล แต่ไม่รู้ว่าเธอไปพบจิตแพทย์ พอได้ยินว่าไม่เป็นอะไรก็ถอนหายใจโล่งอกทันที “ไม่ป่วยก็ดีแล้วค่ะ ได้ยินว่าคุณสุยเอ๋อร์ก็อยู่ที่โรงพยาบาลจิงเหอเหมือนกัน คุณผู้หญิงได้แวะไปเยี่ยมหรือเปล่าคะ แล้วได้เจอคุณหลานซีหรือเปล่า”
เจียงฮวาซานขี้เกียจอธิบาย เธอชาชินมานานแล้ว เพราะไม่ว่าเธอจะทำอะไร ทุกคนก็ไม่เชื่อเธอ คิดว่าเธอแค่เสแสร้งเรียกร้องความสนใจจากเฉินหลานซี
ป้าจางเห็นเธอเงียบไม่พูดก็รีบหุบปาก ยิ้มเจื่อนๆ แล้วย่อตัวลงเปลี่ยนรองเท้าให้เธอ เมื่อเห็นว่ารองเท้าที่เท้าเป็นรองเท้าส้นสูงหัวแหลมประดับคริสตัลสีแชมเปญ สีหน้าก็ชะงักเล็กน้อย
เจียงฮวาซานมองผู้หญิงที่อยู่แทบเท้า สีหน้าอิดโรย “ป้าจาง คุณก็ไปเถอะ”
ป้าจางนิ่งไป เงยหน้าขึ้นมองเจียงฮวาซานอย่างตะลึงงัน “คุณผู้หญิง ฉันทำอะไรผิดไปหรือเปล่าคะ ฉัน...”
เจียงฮวาซานส่ายหน้า น้ำเสียงปกติ “ไม่ใช่ คุณไม่ได้ทำอะไรผิด แค่ฉันเบื่อโลกนี้เต็มทนแล้ว อีกไม่นานอาจจะตาย เก็บคุณไว้ก็มีแต่จะเสียเวลา ไม่ต้องห่วง ฉันจะให้เงินคุณก้อนหนึ่ง เยอะพอที่คุณจะไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้องไปตลอดชีวิต”
“คุณผู้หญิง...” ป้าจางตั้งท่าจะร้องไห้ แต่พอได้ฟังก็งุนงง “คุณผู้หญิง ถ้าอย่างนั้น... ฉันจะโทรหาเลขาเกาทันที บอกว่าคุณผู้หญิงอาจจะคิดสั้นนะคะ!”
เจียงฮวาซาน “...”
ไม่ใช่เหรอ ป้าจางเกาหัว เข้าใจในทันที แต่ทำหน้าลำบากใจ “คุณผู้หญิง ไม่ใช่ว่าฉันไม่ช่วยนะคะ แต่คือฉันไม่มีเบอร์ส่วนตัวของคุณหลานซีด้วยสิ”
เจียงฮวาซานยกมือก่ายหน้าผาก เดินอ้อมป้าจางไปอย่างหมดแรง พึมพำกับตัวเอง “ตกลงเป็นตัวโกงสมองฝ่อตัวไหนคิดคาแรกเตอร์บ้านี่ขึ้นมา...”
*
ด้านหลังสวนเสี่ยวเฉินมีทุ่งดอกไม้กว้างใหญ่
เมื่อสามปีก่อน ที่นี่ปลูกกุหลาบนานาพันธุ์ชื่อดังจากทั่วทุกมุมโลก แต่หลังจากท่านผู้เฒ่าเฉินเสียชีวิต ก็เปลี่ยนเป็นดอกโบตั๋น
เดือนเมษายนฝนโปรยปราย ตอนนี้เป็นฤดูที่ดอกโบตั๋นบานสะพรั่ง ทั่วทั้งสวนดอกไม้ใบไม้เชื่อมต่อกัน ม่วงแดงระยิบระยับ
เจียงฮวาซานเดินเข้าไปในเรือนเพาะชำ ถอดรองเท้าส้นสูง เอนตัวลงนอนบนเก้าอี้หวาย
นี่คือสิ่งที่เธอชอบทำมากที่สุดในตอนนี้ โยกเก้าอี้หวายไปพลาง ชมดอกโบตั๋นที่พลิ้วไหวเป็นทุ่งดอกไม้ท่ามกลางสายลมฤดูใบไม้ผลิที่อ่อนโยน ทุกครั้งที่เป็นแบบนี้เธอจะรู้สึกผ่อนคลายเป็นพิเศษ มีความรู้สึกปล่อยวางราวกับอยากตายไปเสียเดี๋ยวนั้น
“ติ๊งต่อง— ติ๊งต่อง— ติ๊งต่อง—”
ตอนนั้นเอง โทรศัพท์บนโต๊ะน้ำชาดังเตือนข้อความติดๆ กันหลายครั้ง บรรยากาศเงียบสงบถูกทำลายลงทันที
เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่ได้ใช้โทรศัพท์มานานแล้ว ครั้งนี้ออกไปข้างนอกจึงเพิ่งเปิดเครื่องชาร์จแบต ตอนกลับจากโรงพยาบาลลืมปิด
กำลังจะปิดเครื่อง ปลายนิ้วก็ชะงัก
ข้อความแจ้งเตือนสามข้อความเด่นสะดุดตา
#ด่วน! ผู้กุมอำนาจตระกูลเฉินเปิดโปงรักลับ!!! กับเทพธิดาแห่งชาติคนใหม่ซูอวิ้นออกเดทกลางคืนที่โรงแรมปาหลุน สองคนหวานชื่นไม่ยอมออกจากห้อง!
#เทพธิดาแห่งชาติคนใหม่ถูกตราหน้าว่าเป็นมือที่สาม ถูกด่าขึ้นเทรนด์ในชั่วข้ามคืน!
#ข่าวฉาวค้างคืนที่โรงแรม ผ้าคลุมหน้าตระกูลเฉินถูกฉีกกระชาก ตลาดหุ้นร่วงทะลุ 10% มูลค่าตลาดตระกูลเฉินหายวับ 130,000 ล้านในคืนเดียว
ซูอวิ้น?
เจียงฮวาซานแตะเปิดภาพใหญ่ แม้รูปที่แนบมาจะมีเพียงภาพเงาคู่ชายหญิงที่พิงกัน แต่ใครมีตาก็ดูออกว่าทั้งสองสนิทสนมเกินกว่าคำว่าเพื่อนธรรมดา แสงในดวงตาของเจียงฮวาซานหรี่ลงเล็กน้อย จับจ้องไปที่อีกเงาหนึ่งอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วขยายภาพบนหน้าจอไปมา
ผู้หญิงในภาพผมยาวสยาย ใส่กี่เพ้าสีเขียวมรกต มีไหล่สวยเอวกิ่ว แม้เธอจะใช้สายตาอันเข้มงวดซูมดูทุกรายละเอียดก็ไม่พบจุดบกพร่องใดๆ
“ซูอวิ้น ในแวดวงมีคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่”
【ติ๊ง! ปลดล็อคตัวละครใหม่! ซูอวิ้น ธิดาแท้แห่งตระกูลซู คู่ที่ถูกลิขิตของเฉินหลานซี】
เจียงฮวาซานหลับตา ใช้นิ้วเคาะหน้าผากตัวเองเบาๆ “ฉันให้แกพูดแล้วเหรอ”
“...”
เธอคิดๆ แล้วก็เคาะหน้าผากอีกครั้ง “นางคือคู่ที่ถูกลิขิตของเฉินหลานซี แล้วฉันเป็นอะไร”
【คุณคืออดีตภรรยาผู้อาภัพของเฉินหลานซี คุณงดงามกว่าใคร แต่เขาก็ยังไม่แยแส รักษาจิตใจไว้ จนกระทั่งนางเอกซูอวิ้นปรากฏตัว จากนั้นดอกไม้บนยอดเขาก็ร่วงหล่นจากแท่นเทพ ในฐานะตัวเปรียบเทียบของนางเอก บทบาทของคุณคือเน้นความแตกต่างของเฉินหลานซี คุณสมบัติที่โง่เขลาและอำมหิตของคุณคือฟันเฟืองสำคัญที่ขับเคลื่อนพัฒนาการความรักของพระเอกและนางเอก】
“...” เจียงฮวาซานหัวเราะเย็นชา ไม่แปลกใจเลยที่ตอนแต่งงาน ไม่ว่าเธอจะเอาใจหรือยั่วยวนเฉินหลานซีแค่ไหน เขาก็ไม่ยอมแตะต้องเธอ ที่แท้เธอถูกลิขิตให้เป็นตัวตลกในความรักของคนอื่น
“ติ๊งต่อง—”
อีกข้อความ
#【ฮอต】คุณผู้หญิงเล็กแห่งตระกูลเฉินสาขาหลักเจียงฮวาซานสงสัยว่าสภาพจิตใจพังทลาย ภาพประกอบคือภาพของเจียงฮวาซานที่เดินออกมาจากห้องตรวจรักษาทางจิต VIP
ภาพไม่คมชัด ดูมัวๆ แต่ก็ยังจำได้ง่ายเพราะงดงามเกินมนุษย์เกินนี้
เจียงฮวาซานไม่พอใจ ความเป็นส่วนตัวของโรงพยาบาลจิงเหอแย่ลงตั้งแต่เมื่อไหร่
#【ฮอต】คุณผู้หญิงเล็กคลั่งไคล้คุณชายเฉิน ความรักแท้ในตระกูลใหญ่ไม่มีจริง คนงามสียังไม่ทันโรย แต่รักก็จางหาย
ภาพประกอบคือภาพด้านหลังของเจียงฮวาซานตอนออกจากโรงพยาบาล นักข่าวซุบซิบจงใจถ่ายรองเท้าของเธอแบบใกล้ๆ
#บทความแนบ: คุณผู้หญิงเล็กแห่งตระกูลเฉินใส่รองเท้าแต่งงานไปหาหมอ ความรักหนักอึ้ง วิธีเรียกร้องความสนใจมีไม่รู้จบ!
“...”
นี่มันหัวข้อพาดหัวที่คิดโดยไอ้พวกสมองฝ่อตัวไหนกัน!?
เจียงฮวาซานมองรองเท้าส้นสูงคู่ที่เธอวางทิ้งไว้ข้างเก้าอี้หวายอย่างรังเกียจ
ตอนเช้าตอนออกไป ป้าจางกำลังยุ่ง เธอก็เลยไปหยิบรองเท้าจากตู้เสื้อผ้าเองตามสะดวก แต่จะบังเอิญขนาดนี้ได้ยังไง ถึงเป็นรองเท้าที่ใส่ตอนแต่งงานกับเฉินหลานซีพอดิบพอดี ไม่แปลกที่ป้าจางทำหน้าพิกล ตอนนั้น ที่แท้ป้าจางก็คิดเหมือนพวกนี้ ว่าเธอยังคลั่งไคล้เฉินหลานซีจนถอนตัวไม่ขึ้น
เธอควรจะบอกพวกเขายังไงดี ว่าความคลั่งไคล้นั่นเป็นเพียงอดีต ตั้งแต่เธอย้ายมาสวนเสี่ยวเฉิน ตั้งแต่เธอเริ่มได้ยินเสียงต่างๆ มากขึ้นเรื่อยๆ เธอก็วางความคลั่งไคล้นี้ลงแล้ว
เจียงฮวาซานคิดอยู่หนึ่งวินาที ดาวน์โหลดแอปมือสองอันหนึ่ง แล้วลงขายรองเท้าแต่งงานคู่นั้นในราคาหนึ่งเฟิน
ในเมื่อทุกอย่างตีราคาได้ เธอก็จะตีราคาความรักนี้ด้วย
……