คุณหนูห้าแห่งสกุลเจียงคนนั้น

ตอนที่ 40 เด็กน้อยถือกำเนิด

13 นาที· 2.9K คำ

แม่หมอตำแยมาอย่างรวดเร็ว พอเข้าไปในห้องก็ไม่ได้ออกมาอีกเลย

เซียวเหยี่ยนถูกกันไว้ด้านนอก ยืนอยู่ใต้ระเบียง

ดวงตะวันเคลื่อนคล้อยลงทางทิศตะวันตก ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลงทีละน้อย

โคมใต้ระเบียงถูกจุดขึ้น เปลวเทียนไหววูบไปมาตามแรงลม เงาของเขาทอดลงบนกำแพง ยืดยาวบ้างสั้นบ้าง

เสียงจากในห้องดังเป็นระลอก เขากำหมัดแน่น เดินวนไปมา

เดินจนฟ้ามืดสนิท เดินจนจันทร์ลอยขึ้น ส่องให้หิมะหลงเหลือในลานขาวซีด

แม่นมยกน้ำร้อนเข้าไป แล้วก็ยกน้ำเลือดออกมาเป็นกะละมัง ๆ

เขามองน้ำเหล่านั้น สีหน้าซีดเผือดลงเรื่อย ๆ กำปั้นบีบแน่นจนข้อนิ้วลั่นกร๊อบ

ยามดึกสงัด เสียงร้องไห้ของทารกก็ดังมาจากในห้อง

ไม่ดังนัก ทว่าชัดเจนยิ่ง

เซียวเหยี่ยนหยุดฝีเท้า

ประตูเปิดออก แม่หมอตำแยโผล่พ้นออกมาครึ่งตัว เหงื่อท่วมหน้า ยิ้มกล่าวว่า “ขอแสดงความยินดีเพคะ ท่านอ๋อง เป็นคุณชายน้อย น้ำหนักเจ็ดชั่งหกเหลี่ยง มารดาและบุตรปลอดภัยดีเพคะ”

เซียวเหยี่ยนไม่ได้รับเด็กมา

เขาถามก่อนว่า “พระชายาเป็นอย่างไรบ้าง?”

แม่หมอตำแยกล่าวว่า “พระชายาเหนื่อยมาก แต่ยังมีเรี่ยวแรงดีเพคะ ท่านอ๋องโปรดวางพระทัย”

เซียวเหยี่ยนจึงค่อยผ่อนลมหายใจ

เขาเข้าไปในห้อง กลิ่นคาวเลือดผสมไอร้อนจากน้ำยังอบอวลอยู่

เจียงโหยวหนิงนอนอยู่บนเตียง เส้นผมเปียกชุ่มแนบใบหน้า สีซีดจนแทบโปร่งแสง

เซียวเหยี่ยนเอ่ยเรียกเสียงแผ่ว “หนิงเอ๋อร์”

นางลืมตา พอเห็นเขาเข้ามาก็ขยับปาก น้ำเสียงแหบพร่าจนแทบฟังไม่ชัด “ลูกเล่า?”

แม่นมอุ้มเด็กที่ห่ออยู่ในผ้าอ้อมมาให้นางดู

นางเอียงศีรษะมองแวบหนึ่ง มุมปากขยับเล็กน้อย

เด็กน้อยแดงก่ำ ผิวหนังย่นยับ หลับตา ปากเล็ก ๆ ขยับอ้าและหุบ

นางมองอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “เหมือนท่าน”

เซียวเหยี่ยนยืนอยู่ข้างเตียง มองนาง

นางกำชับแม่นมอยู่สองสามเรื่อง ทั้งเวลาให้นม เวลาเปลี่ยนผ้าอ้อม และการดูแลสะดือ น้ำเสียงแผ่วต่ำแหบพร่า แต่แจกแจงเป็นข้อ ๆ ได้ชัดเจน

แม่นมรับคำทีละข้อ อุ้มเด็กถอยไปยืนด้านข้าง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป