"มีปัญหาอะไรหรือ?" เจียงเย่าถามกลับ
แม้จะเหลือเวลาเพียงเจ็ดวัน แต่ถ้าเป็นการติวเข้มเฉพาะภาษาอังกฤษ แล้วถ่ายทอดวิธีเรียนของตัวเองให้สวี่ฉางเซี่ย ก็น่าจะช่วยเพิ่มคะแนนให้เธอได้บ้าง
ยิ่งไปกว่านั้น คะแนนคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ของสวี่ฉางเซี่ยก็ใช้ได้ สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้คณิตศาสตร์ 88 ฟิสิกส์ 82 คะแนน นั่นหมายความว่าเธอหัวดีมาก ถ้าหาจังหวะการเรียนที่ใช่ก็ต้องก้าวหน้าแน่
อีกอย่าง ก่อนจากไป เขาจะไปตกลงกับหลานชายของสกุลเฉิน ให้เขาสละเวลาสัปดาห์ละสองชั่วโมงมาสอนภาษาอังกฤษให้สวี่ฉางเซี่ย
ลู่เฟิงคิดดู ผู้บังคับบัญชาของพวกเขาสมัยนั้นสอบเข้าโรงเรียนเตรียมทหารที่ดีที่สุดของเป่ยเฉิงด้วยคะแนนเป็นอันดับหนึ่งของรุ่น และหลังจากนั้นก็ศึกษาต่อเนื่องมาตลอด การสอนสวี่ฉางเซี่ยน่ะ เกินพอแน่นอน
"งั้นข้าจะไปยืมตำราเรียนเดี๋ยวนี้!" ลู่เฟิงผงกศีรษะอย่างเคร่งขรึม
เจียงเย่าเงียบไป เขามองจากกระจกหลัง เห็นตรอกซอยของสกุลสวี่ค่อย ๆ เลือนหายไปจากสายตา
สวี่ฉางเซี่ยเติบโตในโคลนตม อาศัยลำแข้งตัวเองดิ้นรนขึ้นมาทีละคืบ จะไม่มีวันยอมจมปลักอยู่กับชีวิตที่ต้องล้างมือทำอาหารทุกวันเป็นแน่
เธอไม่ควรต้องกลายเป็นคนธรรมดาเพราะครอบครัว และนั่นก็ไม่ใช่สวี่ฉางเซี่ยที่เขารู้จัก
เธอควรเบ่งบานราวดอกไม้
เมื่อเธอเองก็อยากก้าวไปข้างหน้า สิ่งที่เขาทำได้ก็คือทุ่มเทช่วยเหลือเธอ เป็นผู้โอบอุ้มให้เธอ