หุ่นรบเขาไม่ได้ขับกันแบบนี้นะ!

ตอนที่ 18 โอนเงินมา!

5 นาที· 1.2K คำ

จวงเยว่เจ๋อก้มหน้าลง เกาหูอีกที “เดี๋ยวตอนเสิ่นเจาหยุ่นฟื้นพลังจิต ผมก็จะลองดูเหมือนกัน”

เผื่อเขาจะทำสำเร็จบ้าง จะได้ช่วยเสิ่นเจาหยุ่นประหยัดเวลาไปหน่อย

จูหยวนเหยาไม่ได้พูดอะไรต่อ ขนาดหัวหน้าทีมยังพูดขนาดนั้น โอกาสซ่อมเมคาได้คงริบหรี่เต็มที

แต่เธอก็ยังไม่ยอมแพ้ จ้องเสิ่นเจาหยุ่นตาไม่กระพริบ พลางเหลือบมองจอสมองกลในมือเป็นระยะ

นาทีแล้วนาทีเล่าผ่านไป

ทันใดนั้นเธอก็โพล่งขึ้นว่า “สิบนาทีแล้ว! สภาพเธอยังดีมาก ดูไม่ต่างจากตอนแรกเลย”

“ดูท่าทางเธอแล้ว น่าจะไปต่อได้อีกสิบนาที” จวงเฉิงยวี่คาดเดาจากบทเรียนที่เพิ่งดูเมื่อครู่

จูหยวนเหยาพยักหน้า ไม่พูดอะไร

จากนั้นก็ผ่านไปอีก 15 นาที 20 นาที 25 นาที......

กว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว เสิ่นเจาหยุ่นกลับไม่ฟื้นขึ้นมาสักครั้ง

หล่อนยังหลับตาอยู่ สภาพดูดีมาก

“ผ่านไป 25 นาทีแล้ว!” คราวนี้น้ำเสียงจูหยวนเหยาสั่นนิดๆ

คนอื่นๆ อดไม่ได้ที่จะยืดตัวขึ้นนั่งตรง สายตาจับจ้องไปที่เสิ่นเจาหยุ่นไม่วางตา

ตอนนี้บนหน้าผากของเสิ่นเจาหยุ่นเริ่มมีเหงื่อซึม บางครั้งตัวก็โคลงไปมา อุปกรณ์คล้ายหนวดปลาหมึกบนหัวก็สั่นตามไปด้วย

จูหยวนเหยากลั้นหายใจ กลัวจะทำให้เสิ่นเจาหยุ่นตื่น

แต่ไม่นาน เสิ่นเจาหยุ่นก็ลืมตาขึ้นทันที

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป