ไปทำไร่ชนบทหรือ? นายทหารใหญ่พาไปอยู่ค่ายด้วย

ตอนที่ 23 จะเข้าอำเภอแล้ว

7 นาที· 1.7K คำ

เย่อวี้จูรีบส่งม้านั่งในอ้อมแขนให้หยางลี่ลี่

เธอก้าวเร็ว ๆ ไปหยุดตรงหน้าจี้เหยียน

“ฉันพาคุณไปดูด้านหลังนะ”

“อืม ได้เลย”

ตอนนี้เป็นเวลาเลิกงานพอดี เหล่าปัญญาชนที่อยู่ในลานต่างมองทั้งคู่ด้วยสายตาประหลาดใจ

จี้เหยียนแบกโอ่งใบใหญ่ไว้บนบ่ากว้าง เดินตามหลังเย่อวี้จูอย่างว่าง่าย

เขาเดินอ้อมห้องของเธอไปด้านหลัง

เอ่อ…

สองคนนี้สนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ?

ทุกคนต่างแค่ประหลาดใจ มีเพียงซ่งซิ่วฟางที่รู้สึกอิจฉาจนใจแทบลุกเป็นไฟ

เย่อวี้จูต้องเป็นฝ่ายยั่วยวนปัญญาชนจี้แน่ ๆ!

ไม่อย่างนั้นปัญญาชนจี้จะเอาแต่สนใจเย่อวี้จู ไม่สนใจเธอได้ยังไง?

ต้องใช่แน่ ๆ!

หน้าตาของเย่อวี้จูเหมือนนางจิ้งจอกยั่วยวนคนไม่มีผิด!

น่าเจ็บใจที่เธอไม่มีใบหน้าแบบนั้น!

ไม่อย่างนั้นเธอคงได้คุยกับปัญญาชนจี้ไปนานแล้ว!

จะปล่อยให้เย่อวี้จูได้โอกาสได้ยังไง!

เมื่อจี้เหยียนมาถึงด้านหลังบ้าน ก็ได้เห็นครัวเล็ก ๆ ของเย่อวี้จูทั้งหลัง

ใช้ได้เลย

คนที่หัวหน้าหน่วยหามาล้วนเป็นคนซื่อตรง

ทำงานได้แน่นหนาดีมาก

เขาวางโอ่งไว้ข้างเตาในครัว เธอจะได้ตักน้ำสะดวกตอนทำอาหาร

เขาหันมามองเย่อวี้จู แววตาอ่อนโยน “ให้ผมช่วยซื้อกระทะเหล็กให้ไหม?”

เย่อวี้จูส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอกค่ะ ปัญญาชนหม่า บอกว่าอีกสิบวันพวกเราก็เข้าอำเภอได้แล้ว ฉันมีทั้งคูปองกับเงิน พอถึงตอนนั้นจะไปซื้อเองค่ะ”

ในมิติเก็บของมีกระทะเหล็กอยู่แล้ว ถึงตอนนั้นเธอแค่หาที่ลับตาคนแล้วเอาออกมาก็พอ

“ได้ พอคุณซื้อกระทะกลับมาแล้ว ผมจะเป็นคนไปตักน้ำให้”

เขาเคยพูดเรื่องนี้ไปแล้วตอนเช้า ตอนนี้ยังย้ำอีกครั้ง

จี้เหยียนรู้ว่าเธอมีเงินและคูปอง จึงไม่ได้ดึงดันว่าจะซื้อกระทะให้

ไว้วันหน้า…

ค่อยซื้อให้เธออย่างเปิดเผยและสมเหตุสมผลกว่านี้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป