ไปทำไร่ชนบทหรือ? นายทหารใหญ่พาไปอยู่ค่ายด้วย

ตอนที่ 12 มีคนมาหา

6 นาที· 1.4K คำ

เย่อวี้จูถือแก้วเคลือบกับแปรงสีฟันไปตักน้ำที่ห้องครัว

ในห้องครัวมีโอ่งน้ำใบใหญ่ ปกติพวกเธอใช้น้ำในโอ่งนี้ทั้งทำอาหารและล้างหน้าแปรงฟัน

หลังแปรงฟัน เธอตักน้ำเย็นมาล้างหน้าแบบลวก ๆ แล้วก็ออกไปข้างนอกพร้อมกับพวกเธอ

มื้อเช้า เธอถือขนมเถาซูสองชิ้น กินไปเดินไป

คนอื่น ๆ ก็ล้วนกินอาหารแห้งที่เอามาจากบ้านเหมือนกัน

……

พวกเธอถามเด็ก ๆ ในหมู่บ้านจนได้รู้ที่ตั้งคลังเสบียงของหน่วย

สมุห์บัญชีของหน่วยใหญ่มารอพวกเธออยู่ที่คลังเพื่อแจกจ่ายเสบียง

«เสบียงอยู่ตรงนี้ คนละแป้งข้าวโพดสิบชั่ง แป้งบัควีตสิบชั่ง แล้วก็มันเทศสิบชั่ง»

ปกติจะแจกเมล็ดข้าวโพดเป็นฝัก ๆ แต่เห็นว่าพวกเธอเพิ่งมา ยังไม่คุ้นเคยกับที่นี่ จึงให้เป็นแป้งข้าวโพดแทน

«เอากลับไปก่อน พอถึงสิ้นปีค่อยใช้แต้มแรงงานหักลบ»

«อ้อ แล้วก็ถุงพวกนี้เป็นของหน่วย ว่างเมื่อไรก็ไปซื้อถุงมาใช้คืน หรือจะใช้แต้มแรงงานหักลบก็ได้เหมือนกัน»

ทุกวันนี้ถุงใส่เสบียงส่วนใหญ่เป็นถุงผ้า ผ้าน่ะมีค่ามากแค่ไหนกัน

หน่วยใหญ่ไม่มีทางยกให้พวกปัญญาชนลงชนบทฟรี ๆ อยู่แล้ว

พออธิบายทุกอย่างชัดเจน สมุห์บัญชีของหน่วยก็เดินจากไป เขายังต้องรีบไปทำงานในนาอีก

ทั้งสามคนมองเสบียงที่กองอยู่บนพื้น ต่างมองหน้ากันไปมา

แค่นี้จะพอกินอะไร!

มิน่าล่ะ พวกปัญญาชนลงชนบทรุ่นก่อนถึงได้หน้าซีดกันหมด

หลี่เจี้ยนหัวกระแอมเบา ๆ «พวกเราเอาเสบียงกลับไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน»

«ก็ได้»

คนละสามสิบชั่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป