อวี๋ซีเฟิงซ่อนตัวอยู่ในบ้าน หุงข้าว ทำข้าวปั้น
เธอใช้ไม้คลึงแป้งนวดข้าวปั้นขนาดเท่าฝ่ามือ ยัดไส้หมูหยอง ผัก และไข่ จากนั้นแกะสาหร่ายออกมาหลายห่อ พันรอบข้าวปั้นแล้วหั่นเป็นชิ้น ดูเป็นซูชิขึ้นมาอย่างจริงจัง
เสียงทะเลาะกันในโถงทางเดินดังมาไม่ถึงชั้นบนสุด
หน้าต่างกระจกชั้น 15 เสีย ลมโกรกในโถงทางเดินหนาวเหน็บ แต่ก็ไม่เห็นมีใครมาซ่อมเสียที
ผู้พักอาศัยที่บ้านถูกน้ำท่วม ต่อให้จำเป็นต้องย้ายมาอยู่ในโถงทางเดิน ก็ไม่มีใครเลือกชั้น 15
อวี๋ซีเฟิงจึงได้อยู่อย่างสงบ
กลางเดือนธันวาคม
หลังไต้ฝุ่นผ่านไป ฝนก็ยังตกหนักต่อเนื่องมาหนึ่งเดือนเต็ม
และยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
ระดับน้ำสูงขึ้นมาถึงชั้น 6 โถงทางเดินแออัดจนอยู่ไม่ไหว หลายคนจึงย้ายไปอยู่ศูนย์พักพิง
หลี่ชิ่งชูก็ไปด้วย แต่ไม่ถึงสองวันก็พายเรือคายัคกลับมา
เหตุผลไม่มีอะไรซับซ้อน เมื่อเทียบกับโถงทางเดินแล้ว ศูนย์พักพิงยิ่งแออัดจนแทบไม่มีที่ให้ยืน
อยู่ที่นั่น คนข้างหน้าหงายศีรษะเมื่อไร เส้นผมก็แทบจะทิ่มเข้าปากคนข้างหลัง
คืนแรกที่หลี่ชิ่งชูอยู่ในศูนย์พักพิง เขาเพิ่งหลับตางีบไปได้ไม่นาน ห่อสัมภาระที่เอาไปด้วยก็ถูกใครไม่รู้ฉกไป
เขาไปแจ้งเจ้าหน้าที่ทีมกู้ภัย แต่พวกนั้นยุ่งจนแทบไม่มีเวลาหายใจ ไม่อาจมาสนใจเรื่องเล็กน้อยแบบนี้ได้
คนมีมากมายขนาดนี้ แถมยังมีผู้ประสบภัยถูกช่วยเหลือเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ก่อนจะถูกส่งต่อไปยังศูนย์พักพิง
หลี่ชิ่งชูทนอยู่ได้สองวันก็ไม่ไหว เขาใช้เงินสดที่ซ่อนไว้แนบตัวจ้างคนให้พายเรือคายัคส่งกลับมา