หวนคืนวันมหันตภัย ชิงมิติคืนจากน้องสาวต่างแม่

ตอนที่ 30 หวนคืนวันหายนะ ชิงมิติกลับจากน้องสาวต่างสายเลือด

7 นาที· 1.6K คำ

พี่อวิ๋นยัดไส้กรองใส่มืออวี๋ซีเฟิงในที่สุด

อวี๋ซีเฟิงกลับถึงบ้าน แล้วค้นหาในมิติก่อนจะนำแบตเตอรี่สำรองไปให้พี่อวิ๋น

มันจุไฟได้ประมาณ 2 กิโลวัตต์ชั่วโมง ถ้าใช้อย่างประหยัดก็พอสำหรับต้มน้ำกับให้แสงสว่าง

ตอนรับแบตเตอรี่สำรองไป พี่อวิ๋นมีสีหน้าตกตะลึงมาก

ใครเขาจะมีของแบบนี้เตรียมไว้ในบ้านกัน

แต่เธอไม่ได้ถามอะไรต่อ เพียงเก็บแบตเตอรี่สำรองไว้อย่างทะนุถนอม

ชุมชนทยอยแจกจ่ายเสบียงอีกสองครั้ง

ศูนย์พักพิงมีเสบียงไม่พอ ชุมชนจึงจำเป็นต้องรับคนบางส่วนเข้ามา ทางเดินในอาคารยิ่งแออัดขึ้นไปอีก พอปูผ้าห่มลงนอน ศีรษะของตัวเองก็ชิดกับเท้าของคนข้างหน้า

ถึงสภาพจะเป็นแบบนี้ ผู้รอดชีวิตที่เพิ่งย้ายมาใหม่ก็บอกว่าดีกว่าศูนย์พักพิงมากแล้ว

เวลาชุมชนแจกเสบียง คนกลุ่มใหม่เหล่านี้มักเป็นพวกที่เบียดเข้าไปอยู่แถวหน้าสุด

ชาวชุมชนดั้งเดิมตะโกนว่า “ไม่ใช่ว่ามีแต่คนในชุมชนถึงจะแบ่งเสบียงได้เหรอ คนพวกนี้ไม่ได้อยู่ที่นี่ แล้วมีสิทธิ์อะไรมาแบ่งอาหารของชุมชนเรา!”

“อยากให้ฉันตายใช่ไหม ซื้อบ้านได้แล้วมันยิ่งใหญ่นักหรือไง ถึงได้คิดว่าตัวเองเป็นจักรพรรดิ!”

“ฉันจ่ายเงินไปแล้ว ทำไมถึงรับอาหารไม่ได้!”

“ใช่ ๆ!” เหล่าผู้ประสบภัยพยักหน้าคล้อยตาม

มีคนชี้ไปยังคนนอกคนหนึ่ง “นายไม่ได้อยู่ชุมชนนี้สักหน่อย บ้านนายอยู่แถวถนนซีหวังไม่ใช่เหรอ”

“ฉันจะอยู่ที่ไหนแล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย ถ้าฉันซื้อบ้านไม่ได้ นายจะซื้อได้มากกว่าหรือไง”

เพราะแต่ละพื้นที่จำกัดการซื้อ และข้อมูลส่วนบุคคลที่ลงทะเบียนไว้ก็ไม่ได้เชื่อมโยงกัน ต่อให้ไปซื้อจากจุดแจกจ่ายของชุมชนละหนึ่งครั้ง ก็ยังตรวจสอบไม่พบในเร็ววัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป