หวนคืนวันมหันตภัย ชิงมิติคืนจากน้องสาวต่างแม่

ตอนที่ 4 หวนคืนวันมหันตภัย ชิงมิติคืนจากน้องสาวต่างแม่

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ในโรงงานก็มีวัวด้วย วัวหนึ่งตัวราคาเท่ากับหมูเจ็ดตัว อวี๋ซีเฟิงลองคำนวณดู

ชั่งใจแล้ว เธอจึงเอามาสองตัว

วัวตัวใหญ่กว่า เนื้อแน่นกว่า และเมื่อถึงอนาคต เนื้อวัวจะยิ่งหายากกว่าเนื้อหมู

อวี๋ซีเฟิงใช้วิธีเดิมอีกครั้ง ขนหมูกับวัวที่แบ่งบรรจุเรียบร้อยออกไป

มีเนื้อหมูมากขนาดนี้ ต่อให้เธอจะเจียวไขมันเองก็ยังพอ

แต่อวี๋ซีเฟิงไม่อยากเสียเวลา จึงไปซื้อ น้ำมันบริโภคจากโรงงานสกัดน้ำมันเพิ่มอีก 600 ชั่ง

เธอยังซื้อถ่านรังผึ้งมา 20 ตัน ทางโรงงานแถมถังให้ความร้อนมาใบหนึ่ง

อวี๋ซีเฟิงคุยกับพนักงานขาย แล้วขอถังให้ความร้อนมาอีกห้าใบ

ถ่านรังผึ้ง 20 ตันกินพื้นที่ห้องเล็กข้างห้องหลักไปหนึ่งห้อง

ของที่เธอวิ่งเข้ามาซื้อแถบชานเมืองก็แทบครบแล้ว

ชาติที่แล้วแม้จะลำบากถึงเพียงนั้น เธอก็ยังฝืนมีชีวิตอยู่จนถึงปีที่เจ็ด

ครั้งนี้มีของเหล่านี้ในมิติ อย่างน้อยสิบปีนี้เธอก็ไม่ต้องทนหิวอีก

อวี๋ซีเฟิงเผยรอยยิ้มผ่อนคลายออกมาเล็กน้อย

ข้าวและธัญพืชช่วยให้อิ่มท้องได้ แต่บนพื้นฐานนี้ เธอยังอยากมีชีวิตที่ดีกว่านี้อีกหน่อย

ตลาดค้าส่งในเมืองเซียงใหญ่มาก แบ่งหมวดหมู่ชัดเจน เรียกได้ว่ามีทุกอย่างครบครัน

เธอเช่าโกดังไว้แห่งหนึ่งไม่ไกลจากตลาดค้าส่ง

หลังจากนี้เธอไม่เคยมาที่เมืองเซียงมาก่อน และคงไม่มีใครรู้จักเธอ

ผู้คนในตลาดค้าส่งพลุกพล่านและหลากหลาย

เพื่อความไม่ประมาท อวี๋ซีเฟิงเปลี่ยนรถเช่าและเปลี่ยนการแต่งหน้า

เธอเขียนคิ้วให้เข้มหนาขึ้น ใช้เครื่องสำอางปรับรูปหน้าให้โหนกแก้มดูสูงขึ้น

เมื่อวานตอนอยู่ชานเมือง อวี๋ซีเฟิงปล่อยผมสยาย วันนี้เธอมัดผมขึ้น

จากนั้นใช้ชิ้นผมปลอมสีน้ำตาลปิดกระหม่อม แล้วซื้อเสื้อคลุมเชย ๆ มาตัวหนึ่ง

เธอสวมแว่นกรอบเรียบที่ไม่มีเลนส์สายตา

ภาพที่เห็นคล้ายหญิงวัยกลางคนปากคอจัด ใช้เครื่องสำอางเข้มข้นกลบเกลื่อนความชราบนใบหน้า

อวี๋ซีเฟิงไปหาโรงงานผลิตน้ำดื่มบริสุทธิ์ก่อน

เธอสั่งทำถังเก็บน้ำชุดหนึ่ง โดยขอให้เร่งผลิตเป็นกรณีพิเศษ

จากนั้นอวี๋ซีเฟิงก็เริ่มสั่งของที่ส่งภายในเมือง

บิสกิตอัดแท่ง 100 ลัง เมื่อเทียบกับของสดในมิติแล้ว บิสกิตอัดแท่งย่อมไม่สะดุดตาเท่า

ผลไม้กระป๋องและเนื้อกระป๋องชนิดต่าง ๆ อย่างละ 20 ลัง

เรือคายัคและเรือยางติดเครื่องยนต์ อย่างละห้าลำ

จักรยานห้าคัน

เสื้อกันฝน รองเท้าปีนเขา เชือกไนลอน เสื้อกันหนาว เสื้อกันความร้อน เสื้อชั้นในกันหนาว แว่นครอบตา เต็นท์

แผ่นรองกันชื้น เสื้อกันแดด หน้ากากกันพิษ กล้องส่องทางไกล เสื้อชูชีพ ถุงนอน อย่างละสิบชุด

กระดาษชำระ ทิชชูเปียก สำลีชุบแอลกอฮอล์ ผ้าเช็ดตัว ยาสีฟัน กะละมัง ถัง เครื่องนอน ทรายแมว ครีมอาบน้ำ

แชมพู ครีมกันแดด แผ่นมาสก์ ผลิตภัณฑ์บำรุงผิว ไฟแช็ก กล่องบรรจุภัณฑ์ ผงไล่แมลง แผ่นให้ความร้อนแบบแปะตัว

ชุดชั้นใน กางเกง เสื้อคลุม รองเท้า ถุงเท้า ผ้าพันคอ ถุงมือ ที่ครอบหู แบบที่อวี๋ซีเฟิงถูกใจ เธอสั่งมาอย่างละสิบชุด ไล่ตั้งแต่แบบบางไปจนถึงแบบหนา

เครื่องปั่นไฟ แผงผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ แบตเตอรี่สำรอง กาต้มน้ำไฟฟ้า เตาอุ่นเท้า ปากกาทดสอบคุณภาพน้ำ เม็ดฆ่าเชื้อสำหรับน้ำดื่ม

พัดลม ไฟฉาย เครื่องฟอกอากาศ พัดลมไอเย็น เครื่องอบแห้ง เตาอบ แฟลชไดรฟ์ เครื่องพ่นละออง และอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์สารพัดชนิด

ค้อนทุบกระจกดับเพลิง ยาฆ่าแมลง ปูนซีเมนต์ กล้องวงจรปิด เครื่องทำน้ำร้อนแบบจุ่ม

แท็บเล็ตและโทรศัพท์มือถือ อย่างละห้าเครื่อง

อวี๋ซีเฟิงสั่งซื้อของอย่างเป็นระเบียบ

เพื่อจัดเก็บข้าวของเหล่านี้ อวี๋ซีเฟิงซื้อชั้นวางของมา 20 ตัว

จากนั้นเธอก็ไล่เข้าไปในร้านขายยาทุกแห่งที่อยู่ในเขตจัดส่ง ทีละร้าน

ยาแก้หวัด แผ่นปิดแผล ยาช่วยย่อยอาหาร ยาหยอดตา น้ำมันหอมระเหย สำลีก้านทางการแพทย์ ยาแก้ไอชนิดเม็ด

ยาแก้แพ้ ละอองพ่นจมูก ปรอทวัดไข้ ผ้าพันแผล ยาทาโมพิรอซิน ยาทาผิวหนังอักเสบ

ผงแตงโมฝาง แผ่นแปะแก้ปวดข้อรูมาตอยด์ อย่างละ 20 กล่อง

หน้ากากอนามัยทางการแพทย์ 5,000 ชิ้น และแอลกอฮอล์อุตสาหกรรม 500 ลิตร

บางอย่างเธอเคยใช้ บางอย่างก็ไม่เคย ยาที่ซื้อทางออนไลน์ได้ล้วนเป็นยาสามัญ

แค่อ่านเอกสารกำกับยา แล้วใช้ให้ตรงกับอาการก็พอ

ในอนาคต ยาจะเป็นของฟุ่มเฟือยอย่างหนึ่ง

คนส่วนใหญ่ไม่มีเงินจ้างหมอ ทั้งยังหายาไม่ได้ ทำได้แค่ปล่อยให้ชะตาฟ้าลิขิต

ส่วนอาวุธ ตอนนี้ยังถูกควบคุมอยู่ อวี๋ซีเฟิงจึงยังไม่มีวิธีที่ดีกว่านี้

เธอเดินหาอยู่รอบหนึ่ง ซื้อกระบองไฟฟ้ามาห้าอัน มีดสั้น 20 เล่ม และสเปรย์ป้องกันตัว 50 กระป๋อง

เธอยิงหน้าไม้เป็น แต่ของที่ขายออนไลน์มีสีสันฉูดฉาด มองแล้วแทบไม่ต่างจากปืนของเล่น

อวี๋ซีเฟิงคิดว่าจะหาเวลาไปดูที่ชมรมยิงปืน

เมื่อสั่งของเหล่านี้เสร็จ อวี๋ซีเฟิงก็เข้าไปในตลาดค้าส่ง

เธอไปซื้อเครื่องปรุงก่อน เกลือเป็นของจำเป็น และยังเป็นสื่อกลางแลกเปลี่ยนที่มีค่าในอนาคตด้วย

อวี๋ซีเฟิงซื้อรวดเดียว 50 ลัง ลังหนึ่งมี 100 ห่อ

เครื่องปรุงพื้นฐานอย่างซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู และซอสหอยนางรม ซื้ออย่างละสิบลัง

ซอสมะเขือเทศ มายองเนส ซอสหวาน และซอสถั่วหมัก เธอก็หยิบมาไม่น้อย ยังมีซอสแกงกะหรี่ที่บรรจุเป็นห่อ ๆ อีกด้วย

นอกจากนี้ อวี๋ซีเฟิงยังซื้อผักดองสารพัดชนิด 15 ลัง และบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสชาติต่าง ๆ อีก 100 ลัง

มีครบตั้งแต่รสเนื้อตุ๋นไปจนถึงรสมะเขือเทศไข่

บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปคือสมบัติล้ำค่าของมนุษยชาติ

เธอชำระเงินกับเจ้าของร้าน พอกำลังจะออกจากร้าน ปลายเท้าก็เตะโดนกล่องเล็ก ๆ ใบหนึ่ง

“เถ้าแก่ นี่อะไรเหรอ?”

เจ้าของร้านเดินมาดู

“ซอสพริกน่ะ ขายไม่ค่อยออก ใกล้หมดอายุแล้ว ถ้าจะเอาก็ยกกล่องไปในราคา 30 หยวน”

กล่องนี้หนักอึ้ง ดูท่าจะได้ของเยอะ อวี๋ซีเฟิงจ่ายเงิน 30 หยวน แล้วยกกล่องซอสพริกใบใหญ่เข้าไปไว้ในรถ

มื้อกลางวัน อวี๋ซีเฟิงหยิบไข่ผัดเงินทองกับเมนูหอมกรุ่นหนึ่งจานแบบชาวบ้านออกมาจากมิติ

เธอลองชิมซอสพริกด้วย รสเผ็ดไม่มาก ออกหวานเสียด้วยซ้ำ จึงขายไม่ดีในเมืองเซียง แต่กลับถูกปากอวี๋ซีเฟิงพอดี

นับว่าเก็บของดีได้ในราคาถูก

ตลาดของสดอยู่ข้าง ๆ ราคาของเนื้อแช่แข็งถูกกว่าเนื้อสดไม่น้อย มองไปทางไหนก็เห็นเกล็ดน้ำแข็งลอยเกาะอยู่

เนื้อหมูในมิติมีมากพอแล้ว

ในตลาดของสด ของที่อวี๋ซีเฟิงซื้อเยอะที่สุดคืออาหารกึ่งสำเร็จรูป

เฟรนช์ฟรายส์ นักเก็ตไก่ ป๊อปคอร์นไก่ น่องไก่ และปีกไก่

แค่เอากลับไปใส่หม้อทอดไร้น้ำมัน ก็อบเพียง 15 นาทีก็กินได้

พนักงานบอกว่ารสชาติแทบไม่ต่างจากร้านฟาสต์ฟู้ดชื่อดังแห่งหนึ่ง

เธอยังเลือกหมูทอดกรอบ ซี่โครงหมู หางกุ้ง และสเต๊กเนื้อมาเกือบ 50 ลัง

ไอศกรีมคิดราคาขายส่ง เธอสั่งทุกชนิดอย่างละสองลัง

ส่วนไอศกรีมฮาเกนดาสแบบถัง อวี๋ซีเฟิงซื้อมา 10 ถัง

ในตลาดของสดมีตู้แช่ขนาดใหญ่เรียงซ้อนกันเป็นแถว อวี๋ซีเฟิงเห็นแล้วก็เริ่มหวั่นไหว

แต่พอคิดดูแล้วก็เลิกล้มไป เพราะมิติใช้งานสะดวกกว่าตู้แช่เยอะ

แม้ไม่ได้ซื้อตู้แช่ แต่อวี๋ซีเฟิงคุยกับเจ้าของร้านอยู่ครู่หนึ่ง เจ้าของร้านก็แถมเครื่องทำน้ำแข็งขนาดเล็กให้สองเครื่อง

ทางร้านรับผิดชอบจัดส่ง และจะส่งไปที่โกดังโดยตรง

ดินดำในแปลงดอกไม้สองแปลงในมิติ อวี๋ซีเฟิงไม่คิดจะปล่อยให้ว่างเปล่า

ตลาดค้าส่งเมล็ดพันธุ์ที่นี่ส่งสินค้าไปทั่วประเทศ

มีเมล็ดพันธุ์หลากหลายชนิด อวี๋ซีเฟิงซื้อทุกชนิด อย่างน้อยชนิดละหนึ่งห่อ

มหันตภัยไม่ได้มุ่งเล่นงานมนุษย์เท่านั้น มนุษย์เองก็ทำได้แค่ดิ้นรนเอาชีวิตรอดอย่างยากลำบาก

สิ่งมีชีวิตมากมายกลายพันธุ์เพื่อความอยู่รอด

ชาติที่แล้ว อวี๋ซีเฟิงเคยเห็นหนูตัวสูงเกือบเท่าคน มันดุร้ายและกระหายเลือดอย่างยิ่ง

เพียงคำเดียวก็ฉีกเนื้อคนออกมาได้ชิ้นหนึ่ง

สภาพอากาศเลวร้ายและการกลายพันธุ์ทำให้เมล็ดพันธุ์พืชอาหารจำนวนมากที่เคยปลูกได้ในอดีตไม่อาจเพาะปลูกอีกต่อไป

ผลไม้ลูกใหญ่รสหวานที่มนุษย์คัดเลือกและเพาะพันธุ์ขึ้นมาตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนาน ก็สูญพันธุ์ไปเช่นกัน

เหลืออยู่แค่ในตำนาน

ในหมู่ชนชั้นสูงยังมีแอปเปิล ลูกพีช และลูกแพร์แช่แข็งหมุนเวียนอยู่บ้างประปราย ล้วนเป็นพันธุ์ที่เก็บรักษาได้นานและไม่เสียง่าย

ผลไม้ที่เก็บรักษายากอย่างสตรอว์เบอร์รีกับเชอร์รี ต่อให้มีก็มีแต่แบบกระป๋อง

เป็นของหายากที่สามารถนำขึ้นประมูลได้

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป