ถึงอย่างไร ครั้งก่อนเขาก็เป็นคนส่งอวี๋ซีเฟิงกลับมา
ความอ่อนแอและเก็บตัวของอวี๋ซีเฟิงยังคงทิ้งภาพจำไว้ให้เขา
ใครจะคิดว่าเธอถึงกับกล้าหิ้วเลื่อยไฟฟ้ากดลงบนหัวคน!
ของสิ่งนั้นดูหนักอึ้ง แถมยังคม เธอไม่กลัวหรือว่ามือจะพลาดจนเกิดเรื่องถึงชีวิต
อวี๋ซีเฟิงกำขนมปังกรอบอัดแท่งไว้ในมือ สบตากับหัวหน้าหวัง แววตาของเธอทำให้หัวหน้าหวังรู้สึกใจหนักอึ้ง
ครั้งก่อนฝนตกหนักเกินไป เขาจึงมองหญิงสาวคนนี้ไม่ชัด
เธอไม่ได้อ่อนแอเลย
แววตานั้นดูเบาสบายแต่กลับแน่วแน่ ซ่อนความเด็ดขาดและมั่นใจของคนที่เคยเห็นคนตายมาแล้ว
หัวหน้าหวังเคยเห็นบุคลิกเช่นนี้จากพวกที่พร้อมเอาชีวิตเข้าแลกเท่านั้น
เมื่อนึกย้อนถึงวิดีโอนั้นอีกครั้ง สายตาของหัวหน้าหวังก็จับจ้องอวี๋ซีเฟิงแน่นราวกับเหยี่ยวล็อกเป้าหมาย
เพื่อนร่วมงานของหัวหน้าหวังพาหม่าเทียนไป
ส่วนเขาเดินตามอวี๋ซีเฟิงไปทีละก้าวจนถึงชั้น 15
อวี๋ซีเฟิงจ้องแผ่นหลังกว้างของคนที่เดินนำ พลางขมวดคิ้วแน่น พี่อวิ๋นเดินตามมาอย่างสงสัย
หัวหน้าหวังยืนอยู่หน้าประตูบ้านของอวี๋ซีเฟิง ก่อนหันไปบอกพี่อวิ๋นว่า “ถ้าทางคุณได้ผลออกมาเมื่อไร ผมจะให้ชุมชนแจ้งคุณ”
พี่อวิ๋นมองอวี๋ซีเฟิง เมื่อเห็นเธอพยักหน้าเบา ๆ จึงกลับไปก่อน
พอพี่อวิ๋นจากไป ก็เหลือเพียงอวี๋ซีเฟิงกับหัวหน้าหวังสองคน เขามองเธอเงียบ ๆ อยู่นาน ก่อนเอ่ยขึ้นว่า “ผมขอเข้าไปดื่มน้ำสักแก้วได้ไหม”
อวี๋ซีเฟิงตอบว่า “ได้สิคะ”
หัวหน้าหวังไม่จำเป็นต้องเกรงใจขนาดนั้นด้วยซ้ำ
เมื่อระเบียบสังคมพังทลาย คนอย่างหัวหน้าหวังย่อมได้รับอำนาจในการจัดการเรื่องต่าง ๆ เพิ่มขึ้นอีกมาก
ในยุคโกลาหล ก็ต้องใช้มาตรการเด็ดขาด
อวี๋ซีเฟิงเปิดประตู
เธออดคิดในใจไม่ได้ว่า หรือเรื่องที่ซูเปอร์มาร์เก็ตจะแดงขึ้นแล้ว?