“บ้านคุณยังมีของดีแบบนี้ด้วยเหรอ ได้ ฉันแลกกับคุณ คุณอยากแลกอาหารเท่าไร?”
เกาเทียนอวี่ได้ยินหานชิงโหรวพูดดังนั้น ดวงตาก็พลันเป็นประกายขึ้นมา เขาสนใจอาวุธอย่างดาบซามูไรอยู่แล้ว อย่างน้อยก็เท่กว่าถือมีดหั่นแตงโมเป็นไหน ๆ!
“เอ่อ... ฉัน... ฉันอยากแลกอาหารที่พอให้คนสองคนกินได้หนึ่งเดือน!”
หานชิงโหรวคิดอย่างละเอียด จากนั้นก็ชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว พลางกัดริมฝีปากแดงเบา ๆ แล้วพูดว่า
“อาหารที่พอให้คนสองคนกินได้หนึ่งเดือน?”
เกาเทียนอวี่ได้ยินแล้วก็กลอกตาทันที คิดว่าเสบียงเป็นผักกาดขาวหรือไง?
เห็นว่าฉันต้องการอาวุธ ก็เลยเรียกราคาโหดเลยสินะ!
“เอาแค่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 8 ห่อ ถ้าคุณไม่ตกลงก็ช่างเถอะ!”
“นี่! 8 ห่อน้อยเกินไป ฉันจะเอา 16 ห่อ!”
หานชิงโหรวได้ยินจำนวนนี้ก็เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 8 ห่อ อย่างมากก็กินได้แค่ 2 วัน
“4 ห่อ!”
เกาเทียนอวี่หาวออกมาครั้งหนึ่ง แล้วลดจำนวนลงครึ่งหนึ่งทันที!
“คุณนี่ ทำไมต่อราคาแบบนี้ล่ะ?”
หานชิงโหรวเห็นเกาเทียนอวี่ลดจำนวนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปลงครึ่งหนึ่งอีกครั้ง ก็โกรธจนกระทืบเท้า พูดกระเง้ากระงอดว่า
“8 ห่อก็ 8 ห่อ ฉันแลกกับคุณก็ได้ เดี๋ยวไปเอาดาบมาให้!”
หานชิงโหรวพูดอย่างจนใจ เธอกลัวว่าถ้าต่อราคาไปอีกฝ่ายจะลดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเหลือแค่ 2 ห่อจริง ๆ!