“ซอมบี้สองตัวนี้พวกเธอจัดการกันเอง คนละตัว ใช้ขวานฟันหัวพวกมัน นี่คือบททดสอบที่ฉันให้พวกเธอ!”
ในจังหวะนั้น เกาเทียนอวี่ชี้ไปยังซอมบี้สองตัวที่กำลังคลานอยู่ แล้วหันไปบอกหลินรั่วซีกับหานชิงโหรวที่ยืนอยู่ด้านหลัง
โลกาวินาศเต็มไปด้วยอันตราย ไม่มีใครรับประกันได้ว่าจะรอดไปจนถึงวันสุดท้าย ดังนั้นจึงต้องหาทางทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น!
หากพวกเธอเอาชนะความกลัวในใจไม่ได้ อนาคตก็คงได้แต่เป็นแจกันประดับ แถมยังเป็นแจกันที่พร้อมแตกได้ทุกเมื่อ!
“นี่...”
ทั้งสองมองซอมบี้ที่กำลังดิ้นรนคลานอยู่บนพื้น แววหวาดกลัววูบผ่านดวงตา
“ฉัน... ฉันก่อน!” หลินรั่วซีก้าวออกมาเป็นคนแรก เธอกำขวานในมือแล้วฟันใส่หัวซอมบี้ตัวหนึ่งที่กำลังคลานอยู่
ปัง!
หัวของซอมบี้ตัวนั้นระเบิดออกเหมือนแตงโมเมื่อถูกหลินรั่วซีฟันด้วยขวาน มันสมองสีขาวขุ่นไหลทะลักออกมา ดูน่าสะอิดสะเอียนอย่างยิ่ง
เมื่อเห็นเพื่อนสนิทลงมือ หานชิงโหรวก็ขบฟันแน่น ยกขวานขึ้นแล้วฟันใส่ซอมบี้อีกตัว
ปัง!
ขวานฟันลงบนหัวซอมบี้เต็ม ๆ แต่เพราะแรงไม่พอ จึงฆ่ามันไม่ตาย!
ซอมบี้ยังคงคลานเข้าหาหานชิงโหรว!
“อ๊า!”
เมื่อเห็นดังนั้น หานชิงโหรวก็ร้องลั่น หลับตาปี๋ แล้วเหวี่ยงขวานฟันลงบนหัวซอมบี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า!